Yalnız başına kalamayışının; sürekli olarak başkalarının ilgisini ve zamanını tekeline almak konusundaki ısrarının; asla sürekli bir zihinsel konsantrasyon gösteremeyşinin; ne yazık ki rastlantıyla -yalnızca bir rastlantı olduğuna inanıyorum- zihinsel konularda henüz "Oxford tutumu"nu benimseyememiş olmanın, yani zarif bir biçimde düşüncelerle oynamayı kesinlikle beceremeyip yalnızca düşüncenin şiddetine sahip oluşunun; tüm bunların, istek ve ilgilerinin "sanat"ta değil "yaşam"da odaklandığı gerçeği de üzerine eklenince hem seni kültür gelişimin hem de benim sanat çalışmalarım için ne kadar yıkıcı olduğunu anlamışsındır umarım.