hasan karayiğit
@aries34
Okumanın kendini bulma serüveni olduğunu keşfetmiş bir deli.....
Şu anda okuduğu kitap
Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi", bize şunu hatırlatıyor: Belki de asıl delilik, tarihi tek bir pencereden okumak ve diğer tüm hikayeleri görmezden gelmektir. Ayfer Tunç, bu "deliler evinin" kapılarını aralayarak, okuru unutulmaya yüz tutmuş insan hikayeleriyle baş başa bırakıyor. Okurken kendinizi gülümserken bulabilir, sonra aniden hüzünlenebilirsiniz - tıpkı hayatın kendisi gibi. Bu kitabı okuduktan sonra insanlara, olaylara ve delirmiş dediğimiz insanlara dahi bakış açım her anlamda değişti .Ayfer Tunç kesinlikle okunmalı ve bu kitap türkiye nin arka bahçelerinin saklı ve bir o kadar gerçek hikayelerini anlatıyor ve imkansız dediğimiz her şey yaşanabiliyor diye düşündürüyor insana.
Reklam
Türkiye'nin gerçeklerini bir kez daha ortaya koymuş bir eser . Eli kalem tutan ,aklı çalışan ve bu millete hizmet etmenin onları değiştirmenin ve dönüştürmenin yollarını arayan başka coğrafyalarda olsa ödül üstüne ödül alacak insanlara yapılan bir anlamda zalimliği okuduğumuz bir eser. azimli olmanın ne demek olduğunu hissettiren bir Anadolu hikayesi
Kitap, sıradan bir hayat yaşayan, sıradan bir ofis çalışanının zihninden, varoluşsal sancıları, yalnızlığı, yaratma arzusu ve eylemsizliği işler. Bu, her okurun kendinden bir parça bulabileceği evrensel bir huzursuzluktur. Bireyin toplumdan ve kendinden kopuşunun şiirsel bir ifadesidir. Gücü: Samimi, çıplak ve şiirsel bir dille insan ruhunun en karanlık ama en ortak köşelerine ışık tutmasıdır. Zorluğu: Bu karanlıkta kaybolma riskidir.
Kitap modern hayatın insana dayattığı rutinize edilmiş bir hayatın en karanlık duygu odalarında gezindiriyor insanı. Parçalı yapısı ,ağır felsefi cümleleri ve baştan sona düşünüldüğünde bir çok gizli ve açık duyguyu barındırdığından okuması zor olsa da kesinlikle okunmalı diye düşünüyorum
Ne kendi toprağında ne de başka topraklarda çiçek açamamanın anlatıldığı yer yer bunaltsa da genel olarak akıcı bulduğum bir eserdi. bir livaneli hayranı olarak bazı cümlelerini ona benzetmiş olsam da nobel edebiyat ödülü verilmiş olmasını pek anlayamadığım yazarın eseri. Daha iyi kurgulanmış göç ve beraberinde getirdiği sorunların kaleme alındığı eserler okudum.
"Gazap Üzümleri", sadece bir göç hikayesi değil, insan ruhunun dayanıklılığının, aile bağlarının gücünün ve sosyal adalet arayışının epik bir destanıdır. Sarsıcı, duygusal ve düşündürücü bir başyapıttır. Edebiyatın gücünün, toplumsal değişime nasıl ayna tutabileceğinin en güçlü örneklerinden biridir. İnsanın insan onura verebileceği zararı anlatan her dönemde örneklerini sıkça gördüğümüz bir tekrarın anlatısı okunmalı ve üstüne düşünülmeli diye düşünüyorum
Reklam