Şükrü Arı

Şükrü Arı
@arii
Makine mühendisi
19 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Hey efendi, izin ver de gideyim, Arkam sıra ah çekip de ağlar var. Bir muradım nazlı yâre kavuşmak, Ara yerde yıkılası dağlar var. Kuru gazel gibi göğe savrulma, Acı poyraz gibi esip yorulma. Nerde güzel görsen gönül çevirme, Bizim ilde cana kıyan beyler var. Yeni geldi Arap atın sökünü, Seyir eyle sağa, sola bükeni. Helâl edin tuz ekmeğin hakkını, Varamıyom, beni burda eğler var. Karac’oğlan der ki: Kendim öğmeyim, Taşlar alıp dertli sinem döğmeyim. Güzel sevme derler, nasıl sevmeyim? Çatık kaşın arasında benler var. Kracaoğlan
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ne derlerse desinler kıl tahammül Sabırsızlıkla dervişân olunmaz Zamane halkına keşfetme râzi Ki a’daya silah ihsan olunmaz râz: sır; a’da: düşman
Edebiyat
Bahçe
Bir Acem bahçesi, bir seccade Dolduran havzı ateşten bade. Ne kadar gamlı bu akşam vakti Bakışın benzemiyor mutade. Gök yeşil, yer sarı, mercan dallar Dalmış üstündeki kuşlar yâda. Bize bir zevk-i tahattur kaldı Bu sönen, gölgelenen dünyada
Şiir
Büyümek
Büyümek kaçınılmaz bir sondu Ve ne zaman büyümeye başlasak Elimizden bir oyuncak alındı Bir acı tutuşturuldu. Hüzün her zaman yakamızdaydı. Kurumuş yapraklardı anı defterlerinde. Sevgilinin bakışlarındaydı, önlüğündeydi; Yürüyüşünde, gülüşündeydi hüzün. Ben ne zaman büyüdüysem vuruldum Ne zaman büyüyen bir çocuk görsem Yeniden vurulurum. Yusuf Alper
Şiir