Bir hükümdarın ve onun keyfî yardımcılarının yönetiminde olan devletlerde ise hükümdar çok daha fazla yetkiye sahiptir, çünkü ülkede ondan büyük otorite yoktur.
Sahip olma arzusu aslında çok doğal bir duygudur ve bunu yapma gücü olan kişiler her zaman övülür ya da en azından eleştirilmezler. Ama bunu yapamadıklarında ve ne pahasına olursa olsun bu konuda ısrarcı olduklarında (ki yanlış da buradadır), eleştirilirler.
Bir başka gerçek de, baskaldırmış ülkeler ikinci kez ele geçirildiğinde daha zor kaybedilirler, çünkü isyanı fırsat bilen hükümdar suçluları cezalandırmaktan, kuşku uyandıran kişileri elemekten ve zayıf yönlerini güçlendirmekten kaçınmaz, zira kendini sağlama almak için bunu yapması gerekmektedir.