Kitapta beğendiğim sözün altını çizmeyi unuttum ve birbuçuk saattir arıyorum bulamadım:(
Teşekkürler B-12
Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen
Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu
Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen
Sayıklıyor mu nee....
Böylesine derin bir kimsesizliğin ortasına bırakılmasaydım eğer, sığınacak soğuk bir taş duvar bile saray görünürdü gözüme. Ruhumun kırıklarından süzülen o buruk keder, her gece kadehimden taşan bir zehir gibi doluyor içime. Kaygılarımın nihayete erdiği, zihnimin o gürültülü koridorlarının sustuğu bir rıhtım arıyorum. Adımlarıma eşlik eden bu tekinsiz yollar bitse artık; içimde biriken o öfkeyi, o kırgın sitemleri kusmadan, huzurlu bir uykunun kollarına bıraksam kendimi. Göz pınarlarımda biriken o çaresiz yaşlar kurusa da, sabaha uyanırken aynada gördüğüm yüz kendime yabancı gelmese...
Rûken..
Yokuş1000Kitap
Akşam oldu. Uydurduğumuz bahaneler kendimizi ikna edişimiz oldu. Duvarlar örüp hapsediyoruz kendimizi içerisine. Sonra feryat figan ağlıyoruz olanlara. Aslında bakarsak kendimize oyun kurup içinde en istemediğimiz rolü üstleniyoruz. Hepimiz değil tamamımız. Kelimelerin anlamını bile kendimiz bulur olduk. Herkeste bir sözlük, yazarı aynası. Ne yağmur gördüğüm var, ne de getiren bulutu. Kendimi kör ettim biraz. Olanları görmeyeyim derken bulutları da kaybettim. Sisli bir ormanda yön tabelası arıyorum sanki. Ayağıma her an dikenler sarılacak telaşı içinde başka biri oluyorum zamanla. Ah benim canım. Sen bensin ya ! Bakma sağa sola. Kırmızı ışığı yeşile döndürmeye çalışma. Trafik kuralları hayatımızın duru, yokuşu. Ben çok kalamam giderim. Sevmedim bu yolu yokuşu.
Hatice Kübra Tay
Sar beni, üşüyorum... (Öykü)
Eskiden çok seviyordum o şiiri. Şimdi daha çok seviyorum. Vallahi üstümü başımı yırtacağım, avazım çıktığı kadar bağıracam. Bağırmak istiyorum çünkü. Öyle normal bağırmak değil. Mahalleye anons