Kendimi anlamak uzun sürecek, önce kadın olduğumdan baslamaliymisim,kadın önce kibar ve erkeğine ihtiyaç duyarmis.Iyi de annem beni böyle yetiştirmediki Neyse hemen aileye sarmiyorum .Bir gün arkasım anlatıyor işte nasıl büyüdüğünden ;annesi kızı bakkala gönderirken ,"nereye gidersen git asker gibi git; asker gibi gel ,yolda yürürken millet senden korksun" .demiş kıza sahi çevremde pek farklı büyütülmemis nerden öğrencem nezaketi güzel bakmayı ve tadına vararak bir şey yaşamayı neyse o kenarda dursun da Bugün anneannemle köyde şahit olduğum bir şey tuvalet dışarda klâsik köyde evimiz de pek eski değil tuvalet neden dışarda ki anlamıyorum ,gidemiyorum erteliyorum işte kapıyı kapatıp gelmemle anne annemin uyanması bir oldu .Noldu Anneanne ?"tuvalete gitcem" dedi .Bende geleyimm yok, sen niye geliyorsun ben giderim benimde ihtiyaçim var diyor ikna ediyorum Tek başına Tuvalete gidemiyor musun Deyip hem kızamıyor hemde gülüyor git işte ne olucak yok bir şey deyip benimle gelmesi, zaten kapıda birilerinin küçüklügümüzden beri gece hep asker gibi kesilmesinden belli işte asker sevdası ardından ben onu beklerken o esnada gitsene ben kendim gelemez miyim ne bekliyorsun beni demesiyle o an nezaketin hayal ürünü bir şey olduğuna ikna oldum. Gerçekten dedem onda nezareti aramış mıydı? acaba Birlikte hareket etmenin güzelliğini bir an bile olsun anneannem yaşamış mıdır ailecek yemekler yemenin dışında ? Sonra bilmiyorum birden içimde nezaketten yoksun olan kim varsa bir acıma hissettimm ve umursamaz bir çaresizlikle odaya geçip uyumaya çalışıyorum.