Cumartesi
Ben meçhul, garip bir insanım. Güvenin delik deşik ettiği tahta parçası gibi bir yüzüm var. En azından insanların gözünde böyle görünüyorum. Benim hakkımda bütün bildikleri bundan ibaret. Niye bu kadarı ile yetinmiyorlar ki? Bana “Arkaş! Beş kahve ya da üç viski”, “Arkaş! Poker kâğıdı getir,” diye seslendikleri vakit, hemen kahve, viski ve poker kâğıtlarını getiririm. Onlara ne! Hep adımı, anne adımı, baba adımı, ülkemî ve yaşımı soruyorlar. Acaba adımın Yakup, Zekeriya veya Yusuf olduğunu öğrendiklerinde gözlerinde değişecek miyim, meçhul bir insanî olmaktan kurtulacak mıyım veya yüzüm güvenin delik deşik ettiği tahta parçalarına benzemeyecek mi?
Ben kendim için bir ad biliyorum. Bir ad bilmeme de gerek yok. Çünkü kafamda yeni bir fikir doğduğu vakit, yeniden doğmuş gibi oluyorum. Fikirlerim de şimşek hızı ile doğuyor. Eğer şimdi Davut olursam, gözümü açıp kapattıktan sonra Süleyman olacağım, sonra da Süleyman değil, Samson olacağım. Çünkü ben yaptıklarımdan ve ürettiklerimden önce düşündüklerimle varım. Fikir bir yerde durmaz, rüzgâr gibidir. Meralar üzerinde eserse mera kokusunu alırsın, çöplükler üzerinde eserse çöp kokusunu alırsın. Düşünen bir varlık değil de varlıklaşmış bir düşünce olduğum sürece, her an yeni bir insan oluyorum. Vücudum değişse bile, bu değişim çok yavaş oluyor. Güvenin delik deşik ettiği tahta parçası pürüzsüz olmuyor. Bunun için ben Arkaş’ım ve bu elbiseyi çıkarıp ötekini giyene kadar veya insanların dediği gibi ölene kadar da Arkaş olarak kalacağım.
Arkasım dönüp gittiğinde dur demedim.
Bana olan aşkı kalmasma yetmiyorsa, itirazlarım sadece gürültü olurdu.
Bir zamanlar altında uzandığım bedeninin gidişini seyrettim.
Önceleri okşadığım sırtı, şimdi sadece aramızdaki bir bariyerdi.
Ona kal demedim.
Bana olan aşkı kalmasına yetmiyorsa, yakarışlarım sadece uğultu olurdu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
2.Edebiyat & Roman
Avukatlık stajı yapan ama sonra hevesini kaybedip bu işi hiç icra etmeyen bir arkaşım vardı.Bana,boşa harcanmış bu yılların bir kazancının artık hukuktan da avukatlardan da korkmamak olduğunu söylemişti.
Seyirciyi seyirciyi yapan şeyi belirtir: Arzularının seyircisi (Oteki'nin oluşturduğu arzular olarak arzular). Öyleyse, bu yarış, bölünmeyi, izleyicinin fılmsel zincirleme içindeki özdeşleşmeli yabancılaşmasını da içerir. Yakınlarda şu soru soruldu: Bu "yabancılaşma" baş edilemez nitelikte midir, yoksa herhangi bir şekilde aygıtı yozlaştırarak kaldırılması mümkün müdür: Sözgelişi, filme,
filmin üretim araçlarını da kaydederek ya da ekranı opaklaştırarak, ikonik ya da sesli izleri ayırdedilmezliğe ve okunaksızlığa
varana dek çoğaltarak, böylece fantasma'nın sahnesini körleştirerek ve onun yerine, kelimenin gerçek anlamında, izleyiciyi
geçirerek? Böyle bir işlem pek sistematik bulunmayabilir ve yararı üstüne atılıp tutulabilir. Bu işlemin, bakışı farklı bir biçimde harekete geçirdiği, ona dekorun yüzeyini, arkasım katettirdiği, başka serüvenlerin kapısını açtığı kesindir. Bu serüvenlerin,
"temsil"in sapmalarından tem elde farklı bir öze sahip oldukları ve, özellikle, toplumsal anlamda -arzunun ve toplumsalın çapraz yollarında- temel bir alt üst etmenin söz konusu olduğu ise kesin değildir. İmgesel derinlik ve gerçek yüzey arasındaki
içinden çıkılması kolay çatışmanın ötesinde, nesne sorunu yatar: Ne yapmalı - ve ne oluyor, bakış ve sesle?
…bir erkeğin cinsel ilişkilinin ardından kadına arkasım dönüp sanki hiçbir şey olmamış gibi uyuması. Bu kadmlar tarafından çok kaba
bir hareket olarak algılanmaktadır ki bu konuda haklılardır da.Ama olay pek de sizin düşündüğünüz gibi değil hammlar. Cinsel
birleşme sırasında erkekte de östrojen salgılanır. Daha sonra östrojen, çeşitli hormonlarla bir araya gelerek hipotalamusa ve uyku merkezlerine ulaşarak etkisini gösterir. Yani neredeyse bir uyku ilacı almış kadar olursunuz. Doğal olarak da erkek uyur.
