Vatan Kokardı1000Kitap
Bütün dünyayı sen sandım.
Sen olmadığını öğrenince, seni ne kadar sevdiğimi anladım..."
İnsan bazı sevgileri bir insana ait sanıyor.
Bir yüze... Bir sese... Bir isme...
Sonra yıllar geçiyordu, günler de…
Hayat, insanın elinden bir şeyleri alıyor. Bazı hayaller yarım kalıyor. Bazı yollar beklenildiği yere varmıyor. Bazı sevdalar ise insanın avuçlarının arasından sessizce kayıp gidiyor.
İşte o vakit insan durup geriye bakıyor.
Ve anlıyor.
Aslında sevdiği şeyin bir insan olmadığını...
Çünkü bazı sevdalar vardı ki; adı bir insan değildi.
Bir bayrakta dalgalanırdı.
Bir armada yaşardı.
Bir hatırada nöbet tutardı.
Kimi zaman beşinci sınıfta bir çocuğun avucuna bırakılan küçük bir arma olurdu.
Kimi zaman gecenin en sessiz saatlerinde, insanın elinde sıkı sıkı tuttuğu bir rütbe...
Kimi zaman ise yıllar geçse de içinden eksilmeyen bir aidiyet.
Bu yüzden bazı sevgiler yalnızca aşk kokmazdı.
İçinde sadakat vardı.
Fedakârlık vardı.
Onur vardı.
Ve insan bütün kayıplarına rağmen dönüp aynı yere bakabiliyorsa, bunun sebebi vazgeçemediği bir sevdaydı.
Belki de bu yüzden bazı cümleler insanın içine işliyordu.
"Vatan sağ olsun."
Çünkü o cümlenin içinde yalnızca acı yoktu.
Teslimiyet vardı.
Sabır vardı.
Bir milletin yükünü omuzlarında taşıyanların sessiz duruşu vardı.
Ve belki de o yüzden bir başka cümle, yıllar geçse de insanın yüreğinde aynı ağırlıkla yankılanıyordu:
"Vatan size minnettardır."
Bazı sevgiler bir insana duyulmazdı.
Armada
31 Mayıs 2025
Remzi Kitabevi gezim ve Resim Sergisi 🖼️📚🖌️🥹
#anı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kadınları bir emanet ve nimet bilin
Bugün insanlık, Sevgili Resulümüzün kadına verdiği değerin çok gerisindedir.
Derin Tarih Dergisi
Peygamberimiz kadına çok saygılıydı
Peygamberimiz bir hoş görü insanı
Bugün insanlık efendimizin gerisinde
Yaşamımıza uygulayalım uyalım hadislere
Sevgili Resülümüz değer verirdi kadınlara
Muhtaçtır nasihattir hadisi şerif insana
Kadına değer verdikçe yükselir devletler
Unutuldumu şimdi hadisi şerifler
Kadınların hakların yerine getir
Onlar Allah Tealadan birer emanettir
Siz kadınları emanet olarak aldınız
O halde nimet bilip korumalısınız
Allahtan korkun kadınları incitmeyin
Onları bir ana ve bacı bilin
En hayırlımız eşine ailesine iyi olandır
Kadınki bir hatice ve fatimatül zehradır
İnsanın en hayırlısı kadına ve çocuğuna
İyi bakandır bu dünya hayatında
Hanımına karşı iyi ol budur iman
Savaşıp dövüşende kalırmı hiç iman
Yediğinizden yedirin kadınlara
Kul hakkı ile varma ilahi makama
Kadınlarınızın üzerinizde hakkı vardır
İnsanın gayesi rıza lokmasına ulaşmaktır
__Beşiktaşlı olmak bir takımı tutmak değildir… (Hazırlayan 
Oktay95)
Beşiktaşlı olmak, kalbinin bir yerini siyah-beyaz bir aşka teslim etmektir.
Bu aşk mantıkla açıklanmaz. Çünkü Beşiktaş’ı seçmezsin; o seni bulur. Hayatın bir anında, belki çocukken bir tribünde sesinde, belki babanın gözlerindeki gururda, belki de bir yenilginin ardından dimdik duran bir armada kalbine dokunur. Ve bir daha çıkmaz oradan. Beşiktaşlı olmak biraz hüzündür. Çok sevmene rağmen her zaman karşılık alamamayı kabullenmektir.
Ama işte tam da bu yüzden aşk gibidir. Kazanınca coşkuyla sevinirsin ama kaybedince kaçmazsın. Sırtını dönmezsin. Çünkü Beşiktaşlılık, iyi günde sevmenin değil, kötü günde vazgeçmemenin adıdır. Bu bir “sonuç” aşkı değildir. Kupa gelirse sev, gelmezse bırak anlayışı yoktur Beşiktaş’ta. Beşiktaşlılık, koşulsuz sevmektir. Yeri gelir üzülürsün, yeri gelir isyan edersin, hatta kızarsın… ama asla terk etmezsin. Tıpkı gerçek aşkta olduğu gibi. Beşiktaşlı olmak, kendini biraz yalnız hissetmeyi göze almaktır. Herkes güçlünün peşinden giderken sen onurun, duruşun ve karakterin peşinden gidersin. “Şerefimizle oynar, hakkımızla kazanırız” sözü bir slogan değil, bir hayat felsefesidir. Bu yüzden Beşiktaşlılık biraz dik duruştur, biraz başı eğilmemektir. Ve tribün…
O tribün bir kalp gibidir. Aynı anda atar binlerce insanın yüreği. Tanımadığın insanlarla sarılırsın, ağlarsın, sevinirsin. Çünkü Beşiktaşlılık bireysel bir aşk değildir; ortak bir kaderdir. Aynı acıyı yaşayanların sessiz anlaşmasıdır. Beşiktaşlı olmak, “en çok kazanan” olmak değildir. Beşiktaşlı olmak, en çok hisseden olmaktır. Bir gün her şey kötü giderken, hayatta canın çok yanmışken bile bir maç başlar ve o arma sana şunu fısıldar:
“Yıkılmadık. Buradayız.” İşte o an anlarsın…
Beşiktaş bir takım değildir.
Beşiktaş,
Oktay95)
Beşiktaşlı olmak, kalbinin bir yerini siyah-beyaz bir aşka teslim etmektir.
Bu aşk mantıkla açıklanmaz. Çünkü Beşiktaş’ı seçmezsin; o seni bulur. Hayatın bir anında, belki çocukken bir tribünde sesinde, belki babanın gözlerindeki gururda, belki de bir yenilginin ardından dimdik duran bir armada kalbine dokunur. Ve bir daha çıkmaz oradan. Beşiktaşlı olmak biraz hüzündür. Çok sevmene rağmen her zaman karşılık alamamayı kabullenmektir.
Ama işte tam da bu yüzden aşk gibidir. Kazanınca coşkuyla sevinirsin ama kaybedince kaçmazsın. Sırtını dönmezsin. Çünkü Beşiktaşlılık, iyi günde sevmenin değil, kötü günde vazgeçmemenin adıdır. Bu bir “sonuç” aşkı değildir. Kupa gelirse sev, gelmezse bırak anlayışı yoktur Beşiktaş’ta. Beşiktaşlılık, koşulsuz sevmektir. Yeri gelir üzülürsün, yeri gelir isyan edersin, hatta kızarsın… ama asla terk etmezsin. Tıpkı gerçek aşkta olduğu gibi. Beşiktaşlı olmak, kendini biraz yalnız hissetmeyi göze almaktır. Herkes güçlünün peşinden giderken sen onurun, duruşun ve karakterin peşinden gidersin. “Şerefimizle oynar, hakkımızla kazanırız” sözü bir slogan değil, bir hayat felsefesidir. Bu yüzden Beşiktaşlılık biraz dik duruştur, biraz başı eğilmemektir. Ve tribün…
O tribün bir kalp gibidir. Aynı anda atar binlerce insanın yüreği. Tanımadığın insanlarla sarılırsın, ağlarsın, sevinirsin. Çünkü Beşiktaşlılık bireysel bir aşk değildir; ortak bir kaderdir. Aynı acıyı yaşayanların sessiz anlaşmasıdır. Beşiktaşlı olmak, “en çok kazanan” olmak değildir. Beşiktaşlı olmak, en çok hisseden olmaktır. Bir gün her şey kötü giderken, hayatta canın çok yanmışken bile bir maç başlar ve o arma sana şunu fısıldar:
“Yıkılmadık. Buradayız.” İşte o an anlarsın…
Beşiktaş bir takım değildir.
Beşiktaş,
Çanakkale’de bundan tam 109 yıl önce büyük bir mücadele ve binlerce şehit verilerek, Milli Mücadeleye ışık olacak büyük bir zafer kazanılmış, önce 18 Martta kendilerine “Yenilmez Armada” adını veren mağrur Müttefik kuvvetler donanması topçularımızın başarılı atışlarıyla Çanakkale sularının dibini boylamış ardından ise karada Yarbay Mustafa Kemal öncülüğündeki 57. Alayın kahramanca mücadelesiyle Çanakkale’yi geçemeyeceklerini anlayan Müttefik kuvvetler ileride Çanakkale’yi savaşmadan geçseler bile oradaki mağlubiyetin acısını hiçbir zaman unutmadılar. Bizler yani cumhuriyetin genç evlatları, Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK’ün dediği gibi cumhuriyeti yükseltmek ve yaşatmak için ecdadımızın fedakarlıklarını unutmadan ülkemizin ilelebet payidar olması için üstümüze düşen görevi cumhuriyetin birer neferi olarak yerine getireceğiz. Şanlı zaferimizi kutluyor, bu zaferin kazanılmasında öncülük eden başta Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK olmak üzere deniz savaşlarındaki başarısıyla öne çıkan Cevat Çobanlı Paşa ve bu uğurda canlarını feda eden kahramanlarımızı minnetle yâd ediyorum… Ruhunuz şad olsun…
"Her zaman hak kuvvete, aşk kine galebe çalar; hürriyetin kılıcı önünde hırs ve gururun çelik topları susar; granit kaleleri yıkılır. Anlatır ki tehlike ve ölümleri tahkir ederek fırtınaların kanatları altında, girdapların derin suları üstünde zaferin sahillerine doğru yelkenlerini açan bir gemi varsa o da mefkure kahramanlarının teknesidir. Yenilmez bir armada varsa o da alnında rüyanın alevini, kalbinde aşk ve imanın ateşini taşıyandır." 🇹🇷🇹🇷🇹🇷
# Mehmet Emin Yurdakul 🇹🇷🇹🇷🇹🇷