"O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler, arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile, en güzel yerde başlatılsaydı eğer.
Utanılacak bir şey değildir ağlamak, yürekten süzülüp geliyorsa eğer.
O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses, hiçbir zaman duyulmamış olsaydı eğer.
Çabuk unutulurdu bir bakışın yakıcı güzelliği, kalp göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer."
"Kuş, kanadının kıymetini, kanadı yandıktan sonra anlarmış, sen de körlüğünden yolu görmüyor, kuyuyu fark etmiyorsun. kalk da allah'tan görür bir göz iste. yoksa seni mezarında körlükten kurtarırlar da işi o zaman anlarsın."
-demiş, ferîdüddin Attâr.