bu dünyadaki en büyük korkuymuş meğer sevdiğini kaybetme korkusu. çığlık atmaya çalışıp da sesini bile çıkaramadığın bir kabus sanki. hiçbir tehlikenin olmadığı, kötülüklerden uzak, iyilerin kazandığı, kötülerinse cezasız kalmadığı bir dünyada sevmek, hem de masal gibi sevmek istedim seni. ama ne yapalım, bizim de payımıza bu düştü işte.
oysa onu bir tanısanız, gözlerindeki hüznü bir görebilseniz. kalbinde rengarenk çiçekler yetiştirir, o çiçekler solmasın diye ağlayarak sulamak ister gibidir gözleri.