özlem

özlem
@artemis_melis
Oğlak
Uzun zamandır kendimi eşikte hissediyorum. Dışarda, içerde, üzerinde, uzakta değil tam olarak eşikte.. açmaya layık olmadığım bir kapının, asla açılmayacak bir kapının, gidecek yerim olmadığı için beklediğim kapının, ama her halükarda bir kapının önünde ve daima eşikte..
Reklam
Bazen böyle avazım çıktığı kadar çığlık çığlığa ağlamak istiyorum, bazen de iyiyim ya diyip hayata tutunmaya çalışıyorum artık hiç bir şeye sabrım kalmadı. Gezmek ilgimi çekmiyor, giyinmek ilgimi çekmiyor, o kadar yorgunum ki yemek dahi yemek istemiyorum bilmiyorum bütün hislerimi gün geçtikçe kaybediyor gibiyim. Kimseye derdimi anlatamıyorum uyumak istiyorum sürekli uyumak aslında uyuyamıyorum da sadece biraz olsun insanlardan uzak kalmak istiyorum. Kafamın içinde dönen o kadar çok şey var ki artık onları bastıramıyorum. Müzik dinliyorum kafamdaki sesleri bastırmak için sesi her açtığımda her yükselttiğimde o kafamdakiler çığlık çığlığa bana geri dönüyor. Çok deniyorum iyi olmayı çok uğraşıyorum ama yapamıyorum ne istediğimi ne yapmalıyım? Kime ne hesap sormalıyım bilmiyorum çıkmazların arasında kaybolup gidiyorum kimse fark etmiyor yavaş yavaş bütün heveslerim tükeniyor ve onları geri getiremiyorum. Kısacası yok oluyorum fark edilmiyor.
İnsan ve Duygular
Varolmak
Gelecek kimsenin umurunda olmayan, ilgisiz bir boşluktur, geçmiş ise yaşam doludur, kızdırır, başkaldırtır, yaralar, o kadar ki, bu yüzden onu yok etmek ya da yeniden yaratmak isteriz. Geleceğe egemen olmak istemenin nedeni, geçmişi değiştirecek güce sahip olmaktan başka bir şey değildir. Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği
Alıntı
"İfade edemediğim bir eksiklik var içimde, sanki her şey başka türlü olabilirdi." Oğuz atay
7 ay olmuş ben bi adım öteye gidememişim.

özlem

@artemis_melis
·
bazı geceler neyin uykumu kaçırdığını bulmakta zorlanıyorum 😕
İnsan ve Duygular
Reklam