"Ben buyum" dediğin an, o ben dediğin kişinin doğruları, yanlışları, sevdikleri, sevmedikleri içine kendini sıkıştırırsın. Belki farkli bir șey yapmak istersin fakat "Yakışık almaz" diyerek içinden gelen ○ enerjiyi onurlandıramazsın. Hayat her gün akar, her gün değişir ve onunla birlikte fark etmesen de her an sen de değişirsin. On yıl önce olduğun insan değilsindir ve artık yapmak istediklerin de değişmiş olabilir. Ancak olman gerektiğini düşündüğünden farklı hareket edemezsin. Biri olmak bu nedenle seni içindeki özden, o gerçek kuvvetten uzaklaştırır. Senin içinde sınırsız bir potansiyel varken, modifikasyonlar sonucu yarattığın karakterin sınırları içinde sıkışır kalırsın, Onun dışına çıkmaya cesaret edemezsin. Yani aslında özgürlük zannettiğin şey, bu benim karakterim diye sıkı sıkıya tutunduğun şey, bir noktada esaretten başka bir şey değildir.