Ama hiçbir toplum var olmanın doğasını değiştiremez. Acı çekmeyi önleyemeyiz. Şu acıyı, bu acıyı dindirebiliriz ama acıyı dindiremeyiz. Bir toplum ancak toplumsal acıyı - gereksiz acıyı- dindirebilir. Gerisi kalır.
Tutunamayanları, aylak adamları sevdim. Modern çağda kaybolan yiten, kendini bulumayan insanlar ve buhranları hoşuma giderdi.Asıl sorunun kendileri olduğunu bilmeleri ve bu kısır döngüden çıkamayışları, debelenmeleri her zaman ilgimi çekti. Yalnızlıkları yalnızlıklarım oldu, tuhaflıkları sıradanlığım. Selçuk Baran da bu tadı verdi bana kitabın ismiyle bile. Hep bu tarz karakterleri erkek yazarlardan okumuştum. Kadın bir yazardan böyle bir karakter okumayı merak ediyodum .Hikayaye dahil edilen yan karakterlerle bile oldukça zevkli bir kitaptı ama ne olduğunu bilmemekle birlikte bir eksikliği vardı zannımca.Kitap beni alıp dıruklara taşımaya çalışıyo ama son noktayı koyamıyordu bir türlü bende :(
Bir Solgun AdamSelçuk Baran · Yapı Kredi Yayınları · 20101,159 okunma
Acıya dayanmanın bir erdem olduğunu neden öğrettiler bize? Acıları unutmanınakıllılık olduğunu kim söyledi? Bilgelik bu mu? Bilgelik bu mu? Bir ömür buna harcanabilir.