Kulübesini, kulübesinin yalnızlığını terk etmedikçe; acımızı ve sevincimizi paylaşmak, düğün şenliklerimizde dans edenlere katılmayıp, ölülerimizin tabutları peşinde ağlayanlarla ağlamak için dünyamıza dönmedikçe, o adam Tanrı'yı bulamayacaktır.
Sevinç yeryüzündeki güzellikten, ormanda ve tepelerin arasındaki yaşamın günlük coşkusundan, şafak sökerken ve alacakaranlıkta duyulan şarkılardan söz etti.
Söz sırası Hüzün'e geldiğinde, Sevinç'in tüm sözlerini onayladı; çünkü Hüzün ânın büyüsünü ve ândan doğan güzelliği tanıyordu.