Babam, iki tür idam mahkumu olduğunu söylerdi; bazıları ağlar, kendini yere atar ve giyotine kadar sürüklenmeleri gerekir, bazılarıysa emin adımlarla, korkmuyormuş gibi görünerek giderdi.
Sanırım babam ikinci gruptan olurdu. Ölmekten korkmazdı, kanıtıysa çürümüş ciğerleriyle içki ve sigara içmeye devam etmesiydi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ruhunu, küçük bedeninde artık yaşamamaya, oradan kaçıp yelken açmaya, gökyüzüne yükselip çok uzaklara ulaşana kadar bulutlara uçmaya ikna etmek ister gibi, yere bakıyordu Shmuel.