Bu kitap Ayfer Tunç'tan okuduğum ikinci kitap. Üslup ve anlatış tarzını çok beğeniyorum. Yeni dönem önemli yazarlarından kesinlike. Kitabı okuetken sanki izliyormuş gibi hissetmek ve sıkılmamak benim için çok önemli bir kriter ve bu kitapta sürükleyen konusu ile tam olrak bunu başardı. Kitabın sonunda Osman, Teoman ve Müdür'e ne oldu bilmiyoruz ve bu durum beni üzdü. Sanırım askıda kalmasının sebebi üçüncü kitap olan "Osman"da devamının olması.
Şebnem'in bazı kötü şeylerden sonra hayatını boşverip mahvetmesi beni çok sinirlendirdi. Bazı yerlerde aldığı intikamlar çok güzelken bazı yerlerde çok gereksizdi. Öğretmene yaptıkları, Osman ve Teoman'a yaşattıklarını keyif alarak okudum. Şebnem insanın içindeki gizli sosyopatın tatmin olmasını sağlıyor.
Kitap akıcılık ve sürükleyiciliği ile birkaç gün içinde bitti. Devamını okumak dileğiyle.
Bu kitabı okurken babamla olan ilişkimi sorgulayarak bitirdim. Yazarın üslubu güzel ve akıcıydı. Kitapta beni rahatsız eden tek şey kuyu mevzunun asıl hikayeden daha çok anlatılmasıydı. Aslında okurken hissettiğim güzel şeylerden biri de insanın yaşadığı veya yaşayacağı her şeyi hayatının bir noktasında farkında olarak veya olmayarak hissetmesiydi
Beğendim, kesinlikle tavsiye ediyorum. Benim tek yorumum şu ki insan bu kitabı okuduğunda AKP iktidar olmasa nasıl bir hayatım olurdu diye düşünüyor...