"Yeniden iyi biri olmak mümkün..."Alıntı
》Kitap, Afganistan’da birlikte büyüyen iki çocuk olan Emir ve Hasan arasındaki dostluğu anlatıyor. Ama bu sıradan bir dostluk değil…
Biri zengin bir ailenin, diğeri bu ailenin hizmetkarının çocuğu. Aralarında sınıf farkı, toplum baskısı ve gizli duygular var. Bir gün yaşanan çok kritik bir olay, bu dostluğu tamamen değiştiriyor. Emir’in yaptığı (ya da yapamadığı) bir şey, hayatı boyunca peşini bırakmayan bir vicdan azabına dönüşüyor.
Yıllar sonra ise geçmişle yüzleşmek için geri dönmek zorunda kalıyor.
》Karakterlerin her biri içimizdeki başka bir ses gibi adeta:
Emir: Sevgiye aç olduğu için doğruyu bildiği halde susabilen, ama vicdanı susmayan bir karakter.
Hasan: Koşulsuz sadakatin ve saf iyiliğin neredeyse insanı acıtan hali.
Baba: Güçlü görünen ama aslında kendi hatalarının ağırlığını içinde taşıyan bir adam.
Assef: Kötülüğün ideolojiyle birleştiğinde ne kadar soğuk ve sistematik olabileceğinin sembolü.
Rahim Han: Emir’in içindeki iyiliği gören ve ona ikinci bir şans kapısı açan vicdan sesi.
》Kitaptaki dikkatimi çeken bazı detaylardan bahsedecek olursam:
Senin için bin kere…” cümlesi sadece sadakati değil, Hasan’ın kendini tamamen silip Emir’i merkeze koyduğunu gösteriyor. Bu, sevgi değil biraz da kendinden vazgeçiştir. Bu noktada ona hem kızdım hem öyle üzüldüm ki...
Uçurtma sahnelerinde Emir’in kazanmaya odaklanması, aslında Hasan’ı değil babasının sevgisini “avlamaya” çalıştığını hissettiyor. Yani uçurtma bir oyun değil, bir onay alma aracı gibi. Aile sevgisinin, bir çocuğun büyürken en çok ihtiyaç duyduğu şey olduğunu sonuna kadar hissettiriyor bu durum.
Emir’in o kritik olay sırasında “donup kalması”, korkudan çok içsel bir hesaplaşmanın saniyelere sığmasıdır. Okur bunu sadece korkaklık sanabilir ama aslında o an Emir, nasıl biri olacağını
Khaled Hosseini - Uçurtma Avcısı
Yazarın uzun yıllardır merak ettiğim ancak eksik okumalarımı tamamlama ihtiyacım sebebiyle sıranın ancak geldiği eseriydi. Konusu da kurgusu da bence oldukça başarılıydı. Eserin en sevdiğim özelliği laf kalabalığının olmaması, eserde yer alan her bir cümlenin bir sebeple sarf edilmiş olmasıydı, bu yönüyle biraz Yaşar Kemal, Fakir Baykurt havası verdi. Yer yer gerçekten duygulandırdı. Naçizane tam not verdim.
Emir, Afganistan'da zengin bir tüccarın oğludur. Babası oldukça maskulen ve cesur bir adamken çok sevdiği karısının doğururken öldüğü oğlu sümsük bir çocuktur. Ailenin hizmetlisi Hasan'la süt kardeşidir ve aynı yaşlardadır. Hasan Afganistan'da ikincil bir millet olan ve ırkçılığa maruz kalan Hazara kavmine mensuptur. Asef isimli ırkçı çocuk baş düşmanıdır ve bir seferinde Hasan ona yem olmaktan sapanıyla gözünü çıkarmakla tehdit ederek kurtulur. Hasan'ın babası engelli bir adamdır, annesi dillere destan güzellikte bir kadındır ancak çocuk doğar doğmaz onu terk edip gezici bir tiyatro kumpanyasıyla kaçar. Emir ve Hasan'ın arkadaşlıkları dillere destandır. Eser de adını Hasan'ın yarışmalarda kopup düşen uçurtmaların yerini mükemmel tahmin ederek geri getirmesinden almıştır. Mahallenin zorba çocukları uçurtma yarışmasında finale kalan uçurtmayı getirmek için koşan Hasan'ı sıkıştırıp tecavüz eder ve bizim sümsük yardım etmek yerine kenara çekilip izler, üstüne üstlük çocuktan duyduğu mahcubiyetle yaranmak yerine gözüne göründükçe aklına gelmesinden kurtulmak için kendi eşyalarını ve bir miktar parayı sanki Hasan çalmış süsü vererek onun odasına bırakır ve babası ile Hasan'ın evden ayrılıp Hazaracad isimli Hazara yerleşim bölgesine göçmesine sebep olur. Sonrasında savaş çıkar, Rusya Afganistan'ı işgal eder ve babasıyla Emir Amerika'ya kaçar. Babası bu kaçış yolunda
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Uçurtma Avcısı; dünya üzerindeki temel değerleri, insanlar arası ilişkileri, hak mücadelesini, savaşı ve çocukları, şiddeti ve şiddet ile korkunun bir ülkeyi geçmişten geleceğe nasıl değiştirebileceğini iki kapak arasında anlatabilen bir insanlık monoloğudur.
İronileri de bir motif gibi farklı kurgularla karşımıza çıkaran bu anlatı, değişen dünyayı ve değişen insanları gözlerimizin önüne seriyor. İroniyi öyle başarılı bir şekilde kullanıyor ki kitabın bir bölümünde okuduğunuz bir kurguyu, kitabın ilerleyen bölümlerinde insanlar arası ilişkileri ve insanların birbirlerine yapabildiklerini adeta bir kader kisvesi altında karşınıza çıkarıp size kitabın önceki bölümlerinden bir selam yolluyor.
Yazar Khaled Hosseini’nin bu ironilerini ülkesi Afganistan’ın savaş öncesi ve savaş sonrası yaşamı bizlere anlatarak yaptığı bir kıyaslamayla da görebiliyoruz. Savaş öncesinde mutlu bir Afganistan içinde kendi içinde çatlakları olan bir Afganistan’a rastlıyoruz. Çocukların uçurtma yarışmaları yaptığı, çocukların çocuk olabildiği ve içinde bir yaşam olan Afganistan, herkes için bir yuva motifini gözler önüne sererken bu dönem içerisinde farklı etnik grupların, azınlıkların da haklarının ihlal edildiği ve o kişilerin ayrımcılığa maruz kaldığı bir toplum yapısının da mevcut olduğu anlaşılıyor. Nitekim kitapta Hazara ve Peştunlar arasındaki ırksal çatışmalara da sık sık yer veriliyor. Kitapta da Hazara ırkından olan ve kitabın ana kahramanlarından olan Hasan’ın yakın arkadaşı Emir ile birlikte bir sokakta onlarla kavga etmek isteyen yaşıtlarıyla denk geldiği bir bölümde; Hasan’ın Peştun ırkından olan Assef adlı bir Afgan çocuğuna “Ağa” demesi üzerine bir demeç veriliyor. Bu bölümde yazarın kendisi de azınlıkların toplum içerisinde sürüklendikleri konumu ve toplumsal sıralamadaki
Ayyy ne okudum ben böyle Derinlemesine ilerledik resmen. Bu kitap sayesinde “Yedinci oğul” kitabını aşırı merak ediyorum yakın zamanda okumayı düşünüyorum. Gelelim kitabımıza sizde biliyorsunuz ki kutudan karakter çıkartıp Türkiye de bir ilk yaptı yazarımız böyle bir ilkin okuması da oldukça profesyonel oluyor. Her sayfayı ayrı keyif ve merakla okudum bazı yerler cidden alev alıyordu aman arkadaşlar yok böyle bir çekim asdf kitap sayfaları bile bir ara alev alacak sandım asdf Yazarın kaleminede kitabın konusunda bayıldım lütfen okuyunuz şahsen pek çok şey kaçırmış olacaksınız…
Miray, anne ve babasını çok küçük yaşta kaybetmiştir ve kardeşi ile hayata tutunmuştur. Bütün yaşanmışlıklara rağmen dimdik ayakta kalmayı başarmış şimdi ise özel bir hastanede hemşiredir diğer yandan da sosyal hizmetler bölümünde yüksek lisans yapmaktadır. Bir taraftan borçlar üst üste gelirken bir taraftan da ODTÜ’de okuyan kardeşi için mücadele etmektedir Güçlü duruşunun arkasında aslında naif ve kırılgan bir kalbi vardır. Onu kıran bir diğer nokta ise aynı hastanede görev yaptığı bölüm şefi Emre ile ayrılmış olmaları. Aynı gün içerisinde hastane müdürü ve eski sevgilisi önerisi ile Köprü kralı “Pars Tuna’nın” babaannesi olan Suzan hanımın bakımına atandı. Alzheimer hastası olan babaannesi için hemşirelik yapılacaktır. Dolgun bir maaş biraz daha borçlar üzerine rahatlamasına yardım olacaktı. Bunun üzerine hastaneden ayrılmış eve giderken bir magandanın arabasına arkadan vurmuştur adam bunu hırpalarken tesadüfen Pars Tuna’nın ortaya çıkması onun kurtuluşunu sağlamıştır. Onunla ilk burada karşılaşmış aynı gün içerisinde onun evine gidip işinin başına geçmiştir.
Suzan hanımla rahatsızlığına rağmen oldukça iyi anlaşan Miray Pars Tuna’nın da çekimine kapılmaktan kendine engel olamaz her ne
Ayyy ilk kitaptan sonra bu kitap ilaç gibi geldi diyeceğim ama o sondan sonra acilen üçüncü kitabı alabilir miyiz lütfen Sevgi dolu kıpır kıpır bir okuma yaptık her sayfası ayrı bir heyecandı bazı noktalarda üzüldük, onlarla dağıldık ama onlarla toparlandık. Genel olarak Melih Ve Alçin’in heyecan dolu anlarına eşlik ettik. Bu kadarını beklemiyorduk dediğimiz her noktada hep fazlasını yaşadık, hissettik ayyy onların sevgisi de aşkı da bir farklı arkadaşlar anlatamam okumanız lazım asdf
Alçin her şeyden kaçarcasına gitmişti Fethiye’ye bırakmıştı kendisini artık yaşanılanları, öğrendiği gerçekleri hepsi geride kalmıştı. Ama gelin görün ki kalbinde ki o özlem her geçen gün artıyordu Melih’e karşı her ne kadar Canan’ın kafesinde çalışarak kafa dağıtmaya çalışsada kalbinin sesi ağır basıyordu ki tâki Melih onun karşısına çıkana kadar. Bu adamı artık benimsiyordu onunla nefes almak onunla yaşamak istiyordu her şeyi Melih’in gelmesiyle dolu dolu başlayan aşkları ninesine sergiledikleri evlilik oyunuyla bütünleşmişti adete ( ah ninecimmm sen yok musun sen canım gitti sana ) beraber geçirdikleri bi kaç günün ardından abisi Kutay’ın, Zeynep’in ve Sılanın gelmesiyle tamamlanmışlardı sanki. Mutlulukla geçen günleri Belkıs’ın kaçırılmasıyla son bulmuş adeta kabus dolu günler yaşamışlardı. Hepsi dahil mahalle de bitik haldeydi herkes Belkıs’ı bulmak için elinden geleni yapıyordu. Gözler Ozan’ın üzerindeydi ama hesaba katılmayan bir geçmiş vardı ve biz bu kitabımız da Melih Cihangir olmak üzere ailesinin de derin geçmişine gittik. Amcası tarafından yaşamak zorunda kaldıkları zorlukları gördük. Melih yükseldikçe aslında nasıl bir hırsın pençesinde olduğunu fark edememişti şimdi sanki herkes bir tehlikedeydi ama hepsi el birliği ile bu işin üstesinden gelmiş Belkıs’ı bulmuşlardı. Ah
Uçurtma Avcısı
Hasan bir hizmetkârın oğludur, Emir ise köşkte yaşayan bir çocuktur. Emir’le Hasan en çok uçurtma uçurmayı severler. Emir bazen onu, Hazar olduğu için aşağılar ama Hasan ona bir kere bile saygısızlık etmemiştir.
Bir gün, sırf babasının gözüne girebilmek için uçurtma yarışmasına katılır ve kazanır. Ancak mavi uçurtma uçup gider. Hasan, “Ben alırım,” der ve peşinden koşar. Uçurtmanın daha önce zıt düştüğü Assef, elindeki uçurtmayı ister. “Ver, yoksa canın yanar,” der. Hasan ise “Vermeyeceğim, o Emir Han’ın,” deyince Hasan’ı döverler; bir de ona tecavüz ederler. Emir ise sadece bunları izlemektedir, gidip müdahale bile etmez.
O günden sonra Hasan’dan kaçar, onu görmek istemez. Hasan’la arası sessizleşir ve bir gün ona, hırsızlık yaptığına dair iftira atar. Babası onu affettiğini söyler fakat her şeyden haberi olan Ali, yani Hasan’ın babası, gitmek istediklerini söyler ve giderler.
Afganistan’da savaş patlak verince Emir ve babası da Amerika’ya yerleşir. Babası çok hastalanır ve ölür. Bir gün Rahim Han’la otururlar. Rahim Han, Hasan’ın başından geçenleri anlatır; evlendiğini ve bir çocuğu olduğunu söyler: Sohrab. Daha sonra Hasan’ın başından vurularak öldürüldüğünü öğreniriz. Çocuğu Amerikalı bir aileye verilmiştir.
Emir ilk başta karşı çıkar: “Bu benim problemim değil,” der. Yine sorumluluktan kaçmaktadır, her zaman yaptığı gibi. Fakat Hasan’ın kardeşi olduğunu öğrenince “Tamam, gideceğim,” der. Gider, Hasan’ı bulur ve yine Assef’le karşılaşır. Evet, Sohrab’ın da başından kötü şeyler geçmiştir. Orada dövüşürler; Emir neredeyse ölecekken Sohrab sapanla vurur ve kaçarlar.
Hastanede günlerce tedavi görür Emir. Daha sonra Sohrab’ı evlatlık edinmek istediğini, onu Amerika’ya götüreceğini söyler. Sohrab en başta kabul etmez; aslında kabul etmemek değil, sadece eski günlere