Güçten başka hiçbir değer tanımayan korku kültüründe çocuk terbiyesi utandırmaya ve dayağa dayanır. Böyle bir çocuk terbiyesi ya arsız ya da pısırık insan yetiştirir.
Günlerdir aynı uykuyu uyuyor adam
Sistemli bir şekilde gördüğü rüyaları ezberliyor.
Uyanınca unutacağından korkuyor ama asla unutmuyor
Birazdan gördüm yapacak adam rüyayı
Bir evvel zaman içtim kadehinden
Yüzünün aksinde kış oluyordu yüzüm
Kestanelerin içine kar yağarken
Ben orada çatladım ve öldüm
Elinde yelpazeyle uyukluyor babaannem
Hiç masal bilmediğinden kendini tekrarlardı
Yüzünde gelincikler ve doksanüç harbi
Hatırası çatlayan zamanlar serinlerken
Ben içtim o masalı su oldum derken göldüm
Şimdi sen bu masalın içindesin benimle
Ve bulunduğumuz yerin adı oluyor babaannem
Avcunda kestaneler güneşleniyor
Mevsiminden düşüyor zaman bu hayale gülerken
Yahut mevsiminden düştü zaman, ben babaannemi gömdüm