Asel
@aselerdens
“Kendine en ağır yükü aradın:
bulduğun kendindi -,
kendini sırtından atamadın.” Friedrich Nietzsche
17 Ocak
302 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Bahtsızlığın en derinlerine düşmüş ruhlar, belirsizlikleri artık hiç önemsenmeyen uçurumlarına yuvarlanmış bahtsızlar, yasaları reddedenler, başlarının üzerinde, altında olmayanlar için olağanüstü görünen ama altında olanları tüm ağırlığıyla ezen toplumu hissederler.
Reklam
Ey üzgün yüreğim, tanrılar dilesin de Kader'in bir anlamı olsun! Ya da daha iyisi, Kader dilesinde tanrıların bir anlamı olsun!
...
Hayatı gömüyorum. Hiçbir şeyim, herhangi bir şeyin akışını kesintiye uğratmıyor.
Böyle akşamüstlerinde, sıkıntıdan beter, ama sıkıntıdan başka adı olmayan bir duygu deniz gibi kabarır içimde - ruhun tamamen çökmesinden kaynaklanan, nerede hissedildiği belirsiz bir perişanlık. Gönül dostu bir Tanrı'yı kaybetmiş gibiyimdir, bütün varlıkların Özü olduğum bir cesettir şimdi gözümde; hala soğumamış, rengarenk ışıklar saçan bulutların en sonuncuların aydınlığında, her şey hiçe dönmüştür.
Kendimden taşıp kim bilir nereye düştüm ve hiç kıpırdamadan, boş yere kaldım orada. Daha önce olduğum şeyim. Var olduğumu hissettiğim yerde değilim; kendimi ararken, beni arayanın kim olduğunu bilemiyorum. Her şeyden sıkılarak gevşiyorum. Ruhumdan kovulmuşum sanki.
" O saatte bir adam, ağır ağır sokaktan aşağı yürüdü..."
Benim hayatla işim ne?
Reklam