Asel
@aselerdens
“Kendine en ağır yükü aradın:
bulduğun kendindi -,
kendini sırtından atamadın.” Friedrich Nietzsche
Cehalet, peruk takıp cübbe giymeyi, kanunlar sunup ceza vermeyi sever.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanın kaderidir bu; savaşmak, kan akıtmak, bitkin düşmek ve sonunda uyanıp Ben'deki çatlağı kendi bedeniyle onarıp kanıyla mühürlemek.
İşte, bu insanoğlu da kutsal üçlüdür; bilinçtir, sözcüktür, anlayıştır. İnsanoğlu da, Tanrı gibi yaratandır. Onun Ben'i onun yarattığıdır. Öyleyse, neden Tanrı'sı gibi dengeyi koruyamaz?
Bariyerlerin ve çitlerin dünyasıdır sizinki, çünkü içinizdeki ben de o engellerden biridir. Kendine yabancı olanları dışlayıp kendine yakın hissettiklerini kabul eder. Yine de, dışladıkları yakın olmaya, yakın hissettikleri kaçmaya çalışır. Ancak onlar, sizin ben'iniz
bile, aynı annenin tohumları olduğundan ayrı kalmazlar.
Bilinciniz ne ise, ben'iniz de odur. Ben 'iniz ne ise, dünyanız da odur. Ben'iniz, anlam bakımında net ve anlaşılırsa, dünyanız da öyledir.; işte ancak o zaman, sözleriniz labirent, hedefleriniz ıstırap yuvaları olmaz. Ben'iniz yine karmaşık ve belirsizse, sözleriniz düğüm, hedefleriniz ıstırap limanı olur.