Asel
@aselerdens
“Kendine en ağır yükü aradın:
bulduğun kendindi -,
kendini sırtından atamadın.” Friedrich Nietzsche
Bilimlerin muazzam kapsamının günümüzde her bireyi mahkum ettiği katı kölelik, daha dolu, daha zengin, daha derin yaratılıştaki insanların artık kendilerine uygun bir eğitim ve eğitici bulmayışlarının bir nedenidir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Değerlerden söz ettiğimizde, yaşamın esinlenmesiyle, yaşamın bakış açısıyla konuşuyoruz: yaşamın kendisi zorluyor bizi, değerler koymaya, yaşam bizim aracılığımızla değerleniyor, değerleri koyduğumuz zaman...
Din kurumu ve ahlak kurumu diyor ki:" bir soy, bir halk, günah ve lüks yüzünden yok olur" Benim yeniden oluşturulmuş aklım diyor ki : bir halk fizyolojik olarak yozlaşıyorsa, bunun ardından günah ve lüks gelir. ( Yani yaratılmış her doğanın bildiği, hep daha güçlü ve daha sık uyarılara duyulan gereksinim.)
İnsan, en sıkı inandığı üç "içsel gerçeği' ni, istencini, tini, Ben'i, kendi üzerinde yansıttı
-önce varlık kavramını Ben kavramından türetti, " şeyler"in kendi suretine göre, kendi 'neden olarak Ben' kavramına göre var olanlar olduklarını varsaydı. Daha sonra şeylerde hep kendisini onların içine koyduklarını bulması ne süpriz? - Şeyin kendisi bir kez daha söyleyim Ben'e duyulan inancın bir yansımasısıdır