Asena Ece Kumoğlu
@asenaece
keşke kitap okumak gibi olsaydı ruhları tanımak.Beğenmediysek yarıda bırakır kapatırdık mevzuyu’
Şu anda okuduğu kitap
kucağına uzanan eli aldı.uzun zaman bırakmadı.sıcaktı, kuruydu.öpüşürken ona durmadan büyüyorlarmış gibi gelen burnu,yanakları,dudakları yeniden küçülmeye başladılar
Reklam
kokusuna bir renk,dokunuşuna bir ses,gülüşüne bir tat,her temasa bir duygu...Edebiyat
insanlardaki her duygu bir renktir
birden kaldırımlardan taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi,içimdeki sıkıntı eridi
dostoyevski okumak bende rusyaya gidip beyaz bir gecede st.petersburg sokaklarinda yururken ya kendimi bulma ya da sizofreniye baglama istegi yaratiyor