Betül Beyazyüz
@asfour
Diyarbekir
206 kütüphaneci puanı
85 okur puanı
Eylül 2013 tarihinde katıldı
Çocuk kültü kadınlar üzerinde ciddi bir baskı yaratıyor. Kadınların anne olma performansları sosyal alanda sürekli gözetleniyor, izleniyor, denetleniyor ve düzenleniyor. Onlara ne yapmaları ve ne hissetmeleri gerektiği söyleniyor. Anne olmak, kendini diğerlerinin gözünden de izlemeyi ve kimliğin yeniden ve yeniden eleştirisini yapmayı gerektiren kişisel bir geçiş sürecidir. Sürekli gözetlenme ve denetlenme durumu kadınları gergin, endişeli ve yetersiz hissettiren bir duyguduruma doğru sürükler.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sırf erkeklerden daha iyi ilişki kurabilmeleri, şefkatli, empatik ve çevrelerinde olan bitene duyarlı olmaları sebebiyle, bebek, çocuk, yaşlı ve hastaların bakım işleri gibi güçlü sevgi bağları gerektiren işler için kadınlar kullanılıyor.
Aile bir üretim birimi olarak görülmesine rağmen kadınların ev içindeki emekleri devlet ve toplum nezdinde genellikle görünmezdir ve ücretlendirilmez. Bunun nedeni iktisadi teorinin "iş" kavramını para karşılığı yapılan bir faaliyet olarak çerçevelemiş olmasıdır. Kadınların evdeki emeği üretimin bir parçası olarak değerlendirilmezken ev işlerinin ekonomik refaha ve servet birikimine katkısı göz ardı edilir. Oysa bu işlerin süreğen bir şekilde yerine getirilmesi sayesinde çocuklar büyütülür ve insanlar çalışmaya devam edebilir.
Badinter, anneliğin tarihsel ve toplumsal olarak inşa edilen bir kimlik olduğunu anlatırken 19. yüzyıl Fransa'sında ayrıcalıklı sınıftan kadınların çocuklarına olan kayıtsızlığını örnek gösterir. O dönem için sadece ailedeki en büyük erkek çocuğun değerli olduğu, diğerlerinin ise süt annelere gönderilip büyütüldüğü, ölürlerse yaslarının tutulmadığı, ebeveynlerin cenaze törenine katılmadığı anlatılır.
İçgüdüsel sanılan anaçlık, kadınların küçük yaşlardan itibaren anne olmak üzere yetiştirilmeleriyle, kültürel olarak anne olmak üzere koşullandırılmaları ile ilgilidir.