Betül Beyazyüz
@asfour
Diyarbekir
206 kütüphaneci puanı
85 okur puanı
Eylül 2013 tarihinde katıldı
Duygu kuralları, sosyal olarak paylaşılan normlardır ve insanların belirli durumlarda duyguları nasıl hissetmeye çalıştıklarını ifade ederler. Bu veçheden bakınca, duygu kuralları gereğince bir annenin fedakâr olması gerektiği rahatlıkla söylenebilir. Kadınlar anne olarak yemeyip yediren, giymeyip giydiren, saçını süpürge eden varlıklar olarak kendilerini tahayyül ediyor ve çocuk bakımı sorumluluğunu üstleniyorlar. Duygu kuralları ile ilgili toplumsal normlara karşı gelmek, suçluluk, yetersizlik ve kaygı gibi yeni olumsuz duygular üretiyor.
Reklam
Fedakâr annelik söylemi, kadını itaatkâr, uysal, uyumlu ve sömürüye açık bir alana doğru sürüklüyor. Annelik statüsü sanki kadınları bir suskunluk sarmalına da itiyor. Çocuklar olduğu için ev içinde olan bitenler, "kavga gürültü" gizli kalıyor ya da kadınlar "alttan almayı" öğreniyorlar.
Fedakâr anne rolü çocuklar üstüne vicdani bir yük bindiriyor ve fedakarlık kisvesiyle üstlenilen toplumsal cinsiyet rollerinin altında ezilen kadınlar, kişiler arası ilişkilerde daha öfkeli, daha gergin davranabiliyorlar. Kadınların çocuk bakımı ve ev işleri ile ilgili çok daha fazla zihinsel ve fiziksel emek harcaması onları daha yorgun ve öfkeli hale getiriyor. Ancak bu yorgunluk, gerginlik ve öfkeli olma hali eşitsiz iş yüküyle değil, kadınların doğal özellikleriyle birleştirilerek kadınsı bir durum olarak açıklanıyor. Duygusallık, kırılganlık ve nevrotik olmak, daha çok kadınsılıkla ilişkilendirilen özellikler olmakla birlikte bu durumun arka planında eşitsizliğin yattığı aşikârdır.
Bir kuşak önce dikiş dikmek, kolalı kıyafet giydirebilmek gibi iyi annelikle özdeşleştirilen vasıflar günümüz annelerinde Örneğin organik yemek pişirmek gibi biçimlerde karşımıza çıkabiliyor. Bu noktada, kadınlar için gündelik hayatın içinde yapılan işlerin mahiyetinin değiştiği söylenebilir. Ama kadınların ev işleri için ayırdığı zamanın ve onun bakiyesi olan yorgunluk ve gerginliğin değiştiğini söylemek güç. Ev içi teknolojilerin gelişmesi kadınların ev işlerine ayırdığı zamanı azaltmadı, onların hayatını kolaylaştırmadı ve boş zamanlarını artırmadı. Çünkü ev içinde kullanılan teknolojik aletler geliştikçe hijyenle ve çocuk bakımı ile ilgili standartlar da değişti.
Kadınların anne kimliğine tutunmaya yatkın hale gelmesi biraz da bu kimliğin kendilerine bir hareket alanı açması ile ilgili olabilir. Kadınların ihtiyaçlarının, çıkarlarının ve farklılıklarının görülür olduğu bir toplumsal yapı içinde anne kimliğine bu denli tutunmaya da ihtiyaç kalmayacaktır.
Reklam