GÖR NEYİM
Gül benim, diken benim,
Sevip katlanan dost benim,
Aşikarım her yerdeyim,
İyi düşün, ben neredeyim?
Hayat benim, aşk benim,
Aynadaki yüz benim,
Sonsuzum, sınırsızım,
Olur mu hiç benim enim?
Can benim, canım benim,
Evrendeki sır benim,
Aşkın dilindeki sözdenim,
Kendine iyi bak! Gör neyim?
Şu köhne han içinde zerre varım kalmadı
Mâl u mülküm, servetim bergüzârım kalmadı
Düşüp gittim hevâya mâsivânın peşinden
Zelil oldum ne çâre, itibârım kalmadı
Ah edip leyl ü nehâr bir ahûnun peşinde
Akl u fikri yitirdim ihtiyârım kalmadı
Sahip idim bir vakit șol Mühr-ü Süleymân'a
Tâc u tahtım yıkıldı, rûzigârım kalmadı
Bi-vefâ yâr eliyle her pazarım bozuldu
Her malım yağmalandı, kisb u kârım kalmadı
Gam şarâbı nûș eden divâneye dönmüşüm
Gizli saklım kalmadı, aşikârım kalmadı
Viran oldu âhımın yangınıyla felekler
Mezarımdan özge bir yadigârım kalmadı
Kim getirir yâdına, kim okur bir Fatiha
Başına taş dikilmiş bir mezarım kalmadı
O yârin kemendiyle götürüp dâra çekti
Bu yüzden ağyârıma intizârım kalmadı
Ellerin nâmı kalmış, benimse hamdü lillah
Bu sevdadan gayrı bir iftihârım kalmadı