Sahi hayat neydi.?
Harpler, cinnetler, cinayetler, tecavüzler, haksızlıklar ve gasplarla iç içe yaşadığımız düşünülürse... Hasretin dağ gibi yüreklere oturuşu,ölümün her saniye insanoğlunu çağırışı hatırlanırsa...mücadele, gözyaşı ve acıların cirit attığı bir çilehane de olamaz mı...?
Mağlup mu desem, mahçup mu?
Ama ikisi de değil,
Ben garip, sen güzel,dünya mutlu...
Öyle tuhafım bu akşamüstü,
Sevgilim,
Canavar götürür gibi
İki yanım,iki süngü...