Seni özlemedim mi sanıyorsun?
Gidişine pişman olmadım mı sence?
Ama ayağa kalkmak zorundaydım.
Sensiz bu hayata başlamaktan başka çarem yoktu benim.
Yeni insanlarla da denedim;
"Ya olursa?" dedim,
"Belki nasibim budur, belki doğru insan odur."
Nice ihtimallerin peşinden gittim.
Ama her yola çıkışımda
gözlerimin önüne yine sen geldin.
Uzattığım elimi ateşin yaktı,
ayağıma prangalar vuruldu.
Herkesi, her şeyi senin uğruna silmeyi göze aldım da
sen, bir cesaretini toplayıp
aramayı bile başaramadın.