Kitaplarda smut sahnesi birden fazla olunca ben kitaptan anlamsız bir şekilde soğuyorum aşk üzerine bir ilişki değilmiş gibi geliyor ve bu kitapta bunu çok fazla hissettim bu yüzden karakterlere de bağlanamadım maalesef. Kitabın sonu da beni çok okumayı sevdiğim bir son değildi. yazım dili kötü değildi ama mükemmelde değildi çevirisi güzeldi. Kapağını da beğendim renk seçimleri falan güzeldi.
Üzgünüm süreyyaİnceleme
Eylül – Mehmet Rauf | 8/10
Bu kitabı sevdim mi? Evet. Ama bazı şeylere de çok sinirlendim.
Öncelikle Necip karakteri beni inanılmaz rahatsız etti. Arkadaşının evinden çıkmıyor, sürekli onların yanında, sonra da arkadaşının karısına âşık oluyor. Bir noktadan sonra insanın aklına tek bir soru geliyor: “Arkadaşımın karısına karşı böyle hissediyorsam neden hâlâ bu evdeyim?” Git kardeşim, uzaklaş. Necip’in sürekli aynı ortamda kalıp sonra da vicdan azabı çekmesini çok samimi bulmadım.
Suat’a gelince… Başlarda kocasını seven bir kadın görüyoruz. Süreyya kötü bir adam değil, aksine iyi niyetli ve sevgi dolu biri. Bu yüzden Suat’ın Necip’e olan duygularının gelişimi bana tam geçmedi. Özellikle eldiven olayından sonra sanki Suat’ın kafasına “Bu adam bana âşık” düşüncesi yerleşiyor ve her şey o noktadan sonra büyüyor. Bu yüzden okuduğum şey büyük bir aşktan çok, fark edilen bir ilginin zamanla büyümesi gibi geldi.
Bir diğer sinir olduğum konu da Süreyya’nın hiçbir şey anlamamasıydı. Kusura bakmayın ama insan eşinin ruh hâlindeki değişiklikleri, evdeki havayı, bakışmaları hiç mi fark etmez? Bu kısım bana oldukça zorlama geldi. Yazarın Süreyya’nın gözünden daha fazla şey göstermesini isterdim.
Kitabın psikolojik yönü güçlüydü ama bana göre biraz fazla uzatılmıştı. Suat ve Necip’in iç sesleri bazı yerlerde susmak bilmedi. Aynı duyguları sayfalarca farklı cümlelerle okumak beni yordu. Bu yüzden Zehra’daki psikolojik etkiyi burada alamadım. Zehra beni daha çok sarsmıştı.
Yine de kitabın atmosferi çok başarılıydı. Son sayfalara doğru gelen o hüzün ve çaresizlik hissi uzun süre aklımda kaldı. En çok da Süreyya’ya üzüldüm. Çünkü roman boyunca belki de en masum kişi oydu ve olan bitenden habersizdi.
Kısacası Eylül benim için güzel ama kusursuz olmayan bir kitaptı. Etkiledi,
Derinden etkileyen bir kitap.. saat 03.09 arkada leyla the band çalıyor.
“Gitme kaybedince daha çok seveceksin” diyor. Felix gitti, kaybetti ve daha çok sevdi..
Çocukluğunda sevgisiz büyüyen Felix, Henriette’e bir merhemmiş gibi bağlandı. Henriette’nin aşkı kutsaldı onun için. Kayıp bir ruhtu o..
Henriette ise acılara göğüs germiş, inançlı, sadık bir kadındı. İnandığı değerlere olan sadakati, Felix’i uzaktan sevmesine ve onu bir dostu, evladı gibi görmesine sebep oldu. Tek isteği Felix’in kendini geliştirmesi ve aralarındaki aşka sadık kalmasıydı.
Felix eğitimi ve işleri için Paris’e döndüğünde oyunu bozdu. Ruhsal aşka tatmini ona yetmedi. Tensel hazların tatminine yenik düştü. Arabella ile tensel bir bağ kurdu.
Bunları duyan Henriette kederinden hastalandı ve çok geçmeden bu acıya yenilerek öldü. O vakitten sonra Felix pişmanlığı ve aşkı en acı hali ile yaşadı ve bunun zehrinden kurtulamadı.
Acı dediğimiz şey bazı insanları olgunlaştırırken, bazı insanları hatalarla dolu birine dönüştürüyor. Henriette acıyla harmanlanmış, kendi doğrularını en net hali ile benimsemiş güçlü bir kadınken, Felix acılarla kaybetmiş kendini. Kendine uzak olan, herkese uzak olur..
Acılar, bahane edilmediğinde saygı duyulası olur.
Yırtıcı Kuşlar Zamanı İnceleme·448 syf.·1000Kitap
8/10
2026 1. kitabı
Ahmet Ümit'in romanını ilk kez okuyan biri olarak, okuduğum diğer polisiye romanları kadar keyif alamasam da kitap bir şekilde beni sürükledi ve sonlara doğru hikayenin içine çekmeyi başardı. 400 sayfa boyunca kitabın verdiği hissiyatın veya atmosferin aynı olmasından mıdır bilmiyorum ama okurken yoruldum. Olaylar tam çözüldü tamam artık şu kişiymiş derken bir anda hiç aklıma gelmeyen bir karakterin suçlu çıkması şaşırtıcıydı ve keyiflendirdi. Her şey beklediğim gibi çıksaydı okumaktan pişman olabileceğimi düşünüyordum. Kitabın sonunda daha uzun bir bitiş bekliyordum sanki aniden kesilmiş gibi hissettirdi. Yine de Ahmet Ümit karakterleri öyle ısındırıyor ki insana, öyle kendindenmiş gibi hissediyorsun ki sonu beklediğim gibi bitmese de ben kendi zihnimde karakterleri hâla konuşturmaya devam ettim. Gerçekten çok önemli konulara değinilmiş içeriğe, konuya sahip bir kitap. Emeğinize sağlık.
Yolculuklar Arasında Bir Hayat
Uzun Hikâye , okurken beni hem duygulandıran hem de düşündüren eserlerden biri diyebilirim. Mustafa Kutlu, sade ama etkileyici anlatımıyla bir ailenin hayat mücadelesini ve insanların değişen yaşamlar karşısındaki duruşunu başarılı bir şekilde aktarıyor. Kitabı okurken kendimi zaman zaman bir tren yolculuğundaymış gibi, hem de her durakta farklı insanları, farklı hikâyeler içindeymiş gibi hissettim.
Romanın merkezinde yer alan Bulgaryalı Ali ve Münire'nin hikâyesi, sevginin ve sadakatin hayatın tüm zorluklarına rağmen nasıl ayakta kalabileceğini gösteriyor. Sürekli bir yerden başka bir yere taşınmaları, ekonomik sıkıntılarla mücadele etmeleri ve buna rağmen umutlarını kaybetmemeleri beni etkiledi. Özellikle aile bağlarının ve insanın sahip olduğu değerlere bağlı kalmasının önemi roman boyunca güçlü bir şekilde hissediliyor.
Bence Uzun Hikâye, insan ilişkilerini, aile bağlarını ve hayatın içindeki küçük ama değerli ayrıntıları anlatan etkileyici bir eser. Hem duygusal hem de düşündürücü bir roman okumak isteyen herkesin şans vermesi gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
Temaları:
Aşk ve sadakat
Aile bağları
Göç ve yolculuk
Umut
Hayat mücadelesi
Özgürlük
Dürüstlük ve ahlak
Uzun Hikâye , okurken beni hem duygulandıran hem de düşündüren eserlerden biri diyebilirim. Mustafa Kutlu, sade ama etkileyici anlatımıyla bir ailenin hayat mücadelesini ve insanların değişen yaşamlar karşısındaki duruşunu başarılı bir şekilde aktarıyor. Kitabı okurken kendimi zaman zaman bir tren yolculuğundaymış gibi, hem de her durakta farklı insanları, farklı hikâyeler içindeymiş gibi hissettim.
Romanın merkezinde yer alan Bulgaryalı Ali ve Münire'nin hikâyesi, sevginin ve sadakatin hayatın tüm zorluklarına rağmen nasıl ayakta kalabileceğini gösteriyor. Sürekli bir yerden başka bir yere taşınmaları, ekonomik sıkıntılarla mücadele etmeleri ve buna rağmen umutlarını kaybetmemeleri beni etkiledi. Özellikle aile bağlarının ve insanın sahip olduğu değerlere bağlı kalmasının önemi roman boyunca güçlü bir şekilde hissediliyor.
Bence Uzun Hikâye, insan ilişkilerini, aile bağlarını ve hayatın içindeki küçük ama değerli ayrıntıları anlatan etkileyici bir eser. Hem duygusal hem de düşündürücü bir roman okumak isteyen herkesin şans vermesi gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
Temaları:
Aşk ve sadakat
Aile bağları
Göç ve yolculuk
Umut
Hayat mücadelesi
Özgürlük
Dürüstlük ve ahlakKafan güzelken karaladım
Tuğla gibi bir kalknlikta şiir kitabı. 700 sayfa içeresinde 5-6 tane güzel diyebileceğim şiirler var. Gerisini geçebilirsiniz.
Manifestlestirmeye calismis olmamış,beğenmedim. Olmamış rahmetli diye diye bıraktım.