Offfff of
Ben daha ne yapayım Gör artık be Adını dövme yapmadığım kaldı anlaman için Anladın diyelim la neden uğraşmıyorsunn Offff
Aşk
Derler ki insan bir kere severmiş işte sen; "O bir keresin..."
Edebiyat
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ne demiş üstat Aşk adamı sağlı sollu si*er..
... Herkes kendi yorumunun cellatıdır biraz da ... Elbette her aşk yalnızca kendine sorumludur Ama elbette her aşk kendine sorumlu olunca bir gün aşk da ölür. ve başlar sıkıntısı kuralsız bir çelişkinin yapışkan bir sevişmenin sancısı doldurur boşlukları ve tutku aç bir güve gibi kemirirken sevdayı dölün pasıyla bulanırken sevginin beyazlığı ah şimdi kim inandırabilir bu eski çocuğa aşkın ve dostluğun varlığını bir gün ansızın yiter dostalar ve sevgililer etin ve kemiğin sıcaklığıyla solar sevdalar İşte o gün her şey ölür. Şimdi bu yüreği nerelerde beslemeli bütün saksıları kırılıyorken güneşin büyüsüyle ve ölümler ilençliyorken en masum sevinçleri ve her sevgi kendisiyle çelişiyorken şimdi bu nasıl doğmaklar olur yeniden beyazlara ama şimdi kim kandırabilir sizi bir ölünün hayat kokan ağzını öpmek için. Arkadaş Zekai Özger
"Senin karakterin eğer çok kaliteli ise altından, zümrütten daha değerlidir. Çünkü bunlar para ile satın alınmaz, satılamaz."
Sakin, olaysız bir gün yaşamak istiyorum. Uyanayım erkenden dünya ile. Neyse o gün, ne kadarsa yaşansın. Bitsin sonra. Nasıl geçer bir ömür? Koskoca bir ömür? Geçtim hepsinden; kısa, küçük bir ân... Nasıl geçer düşünmeden, yaşanmadan? Oku bugünü, yorumla, not et, çevir bir dağın omuzlarına yatan günü. Devir bugünü. Rüzgar, usul usul okşuyor yaprakları. Melankolik bir ruhu var bu işin... Vazgeçiyorsun büsbütün, rüzgara kapılıp dağılıyorsun. Bir yaprak bile bütünse senden, sen ayrısın. Eksiksin. Bir daha hiç tamamlanamayacak kadar yarımsın şimdi. İyisi mi... İnce uzun bir cugara, kıyıya vuran ölü bedenler gibi uzanıyor parmaklarında. Ölgün, cılız bir aydınlık ufkunda, tütüyor. Yanıyorsunuz, kalkın! Sen yanmazsan ben yanmazsam... Fakat yanarsak kim kalır ardında? Kim?.. Nasıl yaşanır koskoca bir ömür, bir ân? Düşünmeden, yaşanmadan?.. İyisi mi... (Histerik bir çığlık) İyisi mi öl sen!