Ruhum ıslak
Donuyor ayaz içerim
Ne hikmetse gittin gelmedin
Ve sana susuz kaldı mahzun yüreğim
Nağmeler yetersiz çığırtkan dilime
Ve sonsuz aynalar iç içe
Gösteriyor en derin yüzlerini
Sensiz bir gemi ancak yutar girtap gibi beni
Mahcup utangaç müştak oldu tenim
Ne yutkunabildim
Yalnızlık uyuttu beni
Karanlığın bağrında
Tıpkı bir ateş gibi
Meçhul bir kıyamet benimki
Sen benden gittiğinden beri
Ötelerden seslensem aziz canına
Olur musun cananım vefasız sevgili
Kelimeler dökülür yatağıma
Islatır kirpiklerimi sözlerin
Beni bırakma dön geri...