Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sustu dünya, her yer derin bir sessizlik,
Sadece içimde durmayan bir ritim var şimdi.
Sana doğru koşan, prangasız, kimliksiz...
Söylese ne fayda, dilim zifiri dilsiz,
Duyuyor musun kalbimin sesini?
Bir kuşun kanat çırpışıdır göğsümde vuran,
Her tıkırtı, adının harflerini fısıldayan.
Mesafe dediğin nedir ki, zamandan çalan?
Gözlerini yumduğunda, dünyadan soyutlanan,
Duyuyor musun kalbimin sesini?
Ne bir feryat bu, ne de çaresiz bir haykırış,
Sadece sana adanmış, sessiz bir yalvarış.
Kış ortasında bahara, yaza doğru bir akış...
Ruhum ruhuna sarıldı, bitti bu amansız yarış,
Duyuyor musun kalbimin sesini?
Eğer bir rüzgâr değerse saçının teline ansızın,
Ya da sebepsiz sızlarsa içi o sol yanının;
Bil ki dalgası vurmuştur sana içimdeki okyanusun.
Uzaklardan gelen bu ses, yegane yankısıdır canımın...
Söyle sevgili, duyuyor musun kalbimin sesini?
