Çevresiyle tam bir uyum sağlamış bir hayvan, kusursuz bir düzenektir. Alışkanlık ve içgüdü işe yaramaz hale gelmedikçe, doğa zekâya hiçbir zaman başvurmaz. Değişimin ve değişim gereksiniminin olmadığı yerde zekâ da olmaz.
Altın Çağ'da kendim dışında ilk kez gözyaşı döken birini görüyordum. O gözyaşlarını görür görmez Morlock'ları kuruntu etmeyi bıraktım, kendimi bütünüyle Weena'daki bu insanlık kalıtı belirtilerini gözlerinden silmeye verdim.
Kendilerini orada bulduklarında inlerinin havalandırılması için epeyce yüksek bir kira ödemek zorunda kalacaklar, reddederlerse de ya aç kalacaklar ya da borç batağına gömülecekler. Düşkün ve asi yaratılmış olanlar ölüp gidecek ve en sonunda, denge yerli yerine oturduğunda, sağ kalanlar kendilerini yeraltı yaşamının koşullarına çok iyi uyduracaklar ve kendilerince mutlu olacaklar, en az Yukarıdünyalılar'ın kendilerince mutlu oldukları kadar. Bana öyle geliyor ki, birinin incelmiş güzelliği de, öbürünün sararıp solmuş benzi de bunun doğal sonucuydu.