Paçavralar içinde gezebilirdi, soğukta titreyebilirdi ya da açlıktan ölebilirdi ancak okuyabildiği, düşünebildiği, gök taşlarını gözlemleyebildiği sürece,söylediği gibi, zihninin içinde hep özgür olacaktı.
Bu insanlar düşünmeye firsat vermeyen bir yaşamın tuzağına düşmüş insanlardır. Eğer bulaşıkçılar düşünebilmiş olsalardı, çoktan bir sendika kurar, daha iyi ücret alabilmek için greve giderlerdi. Ama düşünemezler çünkü bunun icin boş zamanları yoktur; yaşamları onları köle yapmıştır.
Bu yaşamdan kaçacak bir yollari yoktur çünkü kazandıkları paradan bir peni bile kenara atamazlar ve haftada altmis ile yuz saat arasi çalıştıkları için, başka bir şey öğrenmeye zamanları kalmaz.