İşte hayat denilen şey böyledir, bir gün evvel bir aile tekmil efradıyla güler, oynarken birkaç saat sonra ani bir ölüm hadisesiyle neşeler sönüyor, çehreleri ayrılık acısı bürüyor. O şen aile bir anda yasa boğuluyor. Ve bütün ömür ve saadetimizdeki fanilik rengini biz ancak böyle büyük ve acı tecrübe saatlerinde görüyoruz. Sonra her şeyi unutuyoruz.