Neyin değişmemesi, neyin korunması gerektiğini anladığımızda vakit çok geçti. Antakya’da, İskenderun’da mazlum Aborijin yerlilerine dönüştüğümüzde vakit çok geçti. Yaban narlarımızı, bodur zeytin ağaçlarımızı, turunç kokan sokaklarımızı, kıpkırmızı toprağımızı, balık ağlarımızı, kapılarımızın üstünde, sarmaşıkların altında kalan Arapça duaları ve evlerimizin yapılış tarihini yitirdiğimizde vakit çok geçti.