...yavaş yavaş fark ettim ki, yapmak istediğim birçok şey için bol bol zamanım olduğunu düşünmem hataydı, artık çabuk hareket etmem gerekiyordu, yoksa onlardan yakında tamamen vazgeçmek zorunda kalabilirdim.
Sen, beni asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?