Çünkü korkak kahramanlarız biz... Nasıl olsa bizi kaybetmek istemeyeceklerini düşünürüz. Çekip gitme ihtimalleri olmadığına inanırız. Sevene öfkelenmek, seveni kırmak, seveni hırpalamak âcizliğimizdir bizim. Oysa bilmeyiz ki önce sevdiklerimiz eksilir bizden ve boşlukları asla doldurulamaz.
Kendimden sıkıldım bu aralar
Ben bana tahammül edemediğim günlerdeyim şimdi
Bıraksalar devrileceğim
Her şeyi tıklım tıkış atmışım içime
“Ulan bende insanım, her şey bir yere kadar” diye inim inim inlediğim günlerdeyim...
Başkalarını tamamlamak için kendimizi yarım bıraktığımızı yeni yeni fark ediyorum, üzgünüm
Başımı taşlara vurduğum günlerdeyim...