Aslı Altaş Hiçyılmaz
@asliah
35 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
İçim çöle dönünce herkes o susuzluğu hissetsin istiyorum belki de. Dünya kötüleştikçe insan bencilleşiyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaşamımın, öyküdeki yeşil incir ağacı gibi önümde dallanıp budaklandığını görüyordum. Her dalın ucunda tombul, mor bir incir gibi eşsiz bir gelecek beni çağırıyor, bana göz kırpıyordu. İncirlerden biri, eş, mutlu bir yuva ve çocuklardı; bir başkası ünlü bir şair, öteki parlak bir profesör,biri şaşırtıcı editör Ee Gee, öbürü Avrupa, Afrika ve Güney Amerika, biri Constantin, Sokrates, Atilla ve garip adları, değişik meslekleri olan bir yığın aşık, bir başkası olimpiyat şampiyonu bir kadındı, ve bu incirleri üzerinde ve ötesinde, ne olduklarını pek çıkaramadığım bir sürü incir daha vardı. Kendimi dalların çatallandığı noktada otururken görüyordum, incirlerden hangisini seçeceğime bir türlü karar veremediğim için açlıktan ölüyordum. İncirlerin hepsini ayrı ayrı istiyordum ama birini seçmek ötekilerin hepsini kaybetmek demekti ve ben orada karar veremeden otururken incirler buruşup kararıyor, birer birer toprağa, ayaklarımın dibine düşüyorlardı.
Oysa fizik dersine ilk girdiğim gün ölümden beterdi. Bay Manzi adında esmer, kısa boylu, peltek ve tiz sesli bir adam, üzerinde dar, lacivert bir takım ve elinde ufak tahta bir topla sınıfın önüne dikilmişti. Topu yüksek eğimli bir yüzeyin tepesinden aşağıya doğru bıraktı. Sonra ivme için i, zaman için z harflerini kullanacağını söyledi ve bir anda tahtanın her tarafını harfler, sayılar ve eşit işaretiyle doldurunca kafamın durduğunu hissettim .