aslı

aslı
başkalarının gözleri hapishanelerimiz, düşünceleri hücrelerimiz
Schopenhauer soruyordu: Bu insanların görüşlerini ger­çekten ciddiye alabilir miyiz? Onların o ahmakça yargılarının bizi yönetmesine izin vermeyi sürdürecek miyiz? Kendimize olan saygımız, bir grup iskambil tiryakisinin ellerine teslim edilebilir mi? Diyelim ki bu insanlar es kaza birine saygı duy­dular. Bu saygı ne kadar değerli olabilir? Ya da Schopenha­uer'in sözleriyle aktaracak olursak: "Bir müzisyene, bir iki ki­şi dışında seyirci kitlesinin tümüyle sağırlardan oluştuğu söy­lenecek olsa, müzisyen yine de seyircinin coşkun alkışı karşı­sında kıvanç duyabilir miydi acaba?"
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Emin olun ki genel olarak kabul gören her fikir ve toplumun onayladığı her kavram eninde sonunda salaklığın daniskasıdır; çünkü çoğunluğun ilgisini çekmeyi başarmıştır."
Sağduyunun süzgecinden geçirilerek geçer­sizliği kanıtlanmış bir yargıdan ötürü endişe duymak, iki ke­re ikinin beş ettiğini kanıtlamaya kafayı takmış bir zavallının yargılarına kulak asmaktan farksızdır.

aslı

, bir kitap okudu
Puan vermedi·360 syf.·
2025 59. kitabı
Orhan Kemal
8/10 · 4.589 okunma
"Allah çöp tenekelerini kediler için yaratmıştır." "Fareler? Fareleri ya?" "Şüphesiz fareleri de." "Yaşasın çöp tenekelerinden faydalanma ve... " "Fareleri yeme özgürlüğü!" Bir fare dayanamadı, başını deliğinden çıkardı: "Ya bizim yenilmeme özgürlüğümüz?"