aslı

aslı
başkalarının gözleri hapishanelerimiz, düşünceleri hücrelerimiz
"Bir toprak parçasının etrafını çevirip 'Burası yalnızca benimdir' demeyi aklına getiren ve etrafında ona inanabilecek kadar saf insan­lar bulan ilk kişi, medeni toplumların gerçek kurucusu ol­muştur. Oysa biri çıkıp 'Ben bu işte yokum' dese, 'Bu dolan­dırıcıya kulak asmayın siz. Bu dünyanın meyveleri hepimi­zindir, dünya ise hiç kimseye ait değildir! Bunu unutursak bittik demektir!' diye haykırsa... insan soyu bugüne kadar yaşadığı onca suçu, savaşı, sefaleti ve korkuyu yaşamamış olurdu."
Reklam
Korkuyoruz. Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz. İnsan olmaktan korkuyoruz. İnsana benzetirsek, onlara acımaktan korkuyoruz. İşin içine bir kere acıma girerse, ondan bir daha kurtulamamaktan korkuyoruz.
Hayatımın, başı ve sonu belliydi; hiç olmazsa ortasını kaçırmamalıydım.
Kişinin kendi benliğine yüklediği her şey, bir başarı olmanın yanı sıra, bir yüktür de aslında.
Bazı noktaları hep karanlıkta bıraktın giderken Selim. Olur ya, belki bir gün tam senin gibi hissederim, senin heyecanların benim heyecanlarım olur: o zaman seni bütünüyle yaşarım, kim bilir?
Reklam