Aslı Ergün
@aslininguncesi
Makine Mühendisi
3 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Canınızı sıkmayın; insanın üzüntüsünü gözyaşları azaltmıyor.
Reklam
..Boş bir ev düşünüyordum. Bazen o evdim ben. Bazen o evi bırakıp gidenlerdendim. Bazen de taşınmak için boşaltılan ve o evde geride bırakılan bir bitkiydim. Kendi kendine büyümeye çalışan, susuz, ilgisiz, güneşsiz bırakılmış bir çiçektim ben. O çiçek, sevgisiz de olsa o bomboş evde büyüdü. Artık o kadar da yalnız değil ve artık güneşsiz de sürdürebiliyor yaşamını. Bazı şeyler yaşandı, bazı çok kötü şeyler yaşandı ama artık bittiğine inanmalıydım. Boş bir evdim ama başka birileri de gelecekti. Evini bırakıp gitmiş biriydim ama başka bir evim olacaktı. Evde unutulmuş bir çiçektim; kim bilir, belki de evin yeni sahibi beni daha çok sevecekti. Ben eskiden çok azdım, eksiktim ama çoğalıyordum şimdi.
Bize hiçbir şey yapmadılar, tümüyle bir hiçliğin içine yerleştirdiler, zira bildiğin üzere, yeryüzünde hiçbir şey insan ruhuna hiçlik kadar baskı yapamaz.
Reklam