Ece Temelkuran bir kitabinda Sudan'daki bir mülteci kampında; o kaos ve yoksullugun icinde çadırının önünde küçücük bir alanı plastik su şişeleriyle çevirip çiçekler ekmiş, kucağında çocuğu, bahçesini seyreden bir kadının güzelliğini anlatır. O bahçenin sizin olmasi için tapusunun sizin olması gerekmez, güzelliğini yaşayanındır.
Altında dev gibi yat olur denizi fark etmezsin.
Bizim gibi ahşap eski bir balıkçı kayığın vardır bütün denizler senindir arkadaş.
•Dünya onu güzelleştirenlerindir.