0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez. Ben, toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü, sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum: Gerçek sevgiyi!
Haykırmak istiyorum ,Bağırmak..Ulaşması gerekli yerlere gitsin düşüncelerim. Kanatlari olan sözcükler misali dökülsün dudaklarimdan Ta ki Hislerim Hakedenler Tarafına ulaşana kadar uçsunlar .7 Yil. Daha önceleri bu kadar Değildi. Icim yaniyor.Güçlü durmaya calisiyorum.Içimdeki kin ,öfke ve aşk disari cikmasin diye kabuk bagladim. Cikacaklarin kimseye faydasi yok zararindan baska. Son 4 aydir Tekrar Cam bir fanustayim sanki Bu sefer sıkıştırıyor kabuğum ,Çıkamıyorum. Cikarsam En çok yine kendim zarar göreceğimi biliyorum.Debelenip duruyorum.Bu bir tedavi süreci kendimce.Ama biliyormusunuz Bu yarayi açan Bir firsatini bulup yine o kabugu yirtmayi Derime yara açmayı bir kelamla bir sozle başariyor.Musade etmicem artık. Merhem olmayacaginiz yaraya yaklasmayin.Huzur veremeyeceğiniz ortamda bulunmayin.Kimseyi Umutlandirmayin.Sizin gibi ruhu bozuklari Duzeltirken Hayati mahvolacak daha kaç kişi lazim.Siz asla düzelmiyorsunuz ama biz ölüyoruz.