“Kendi dünyasında yaşayan herkes delidir. Şizofrenler, psikopatlar , manyaklar. Yani başkalarından farklı olanlar.
Öte yandan bir Einstein var , zaman ile uzanın ayrı şeyler değil bir karışım olduğunu söylüyor . Ya da Kristof Kolomb, dünyanın öte ucundan bir uçurum değil başka bir kıta olduğunu ileri sürmüş. Ya da , insanoğlunun Everest’in zirvesine ulaşabileceğine inanan Edmund Hillary var . Sonra Beatles, bambaşka bir müzik yarattılar, eski çağlardaki insanlar gibi giyindiler. Bütün bu kişiler ve daha binlercesi , hep kendi dünyalarında yaşadılar .”
kısaca yaptığım şeyleri,sanki kasıtlıymış gibi,tam da yapılmaması gerektiğinin en çok farkına vardığım o anlarda yapıyorum? Bütün iyilik,yücelik ve güzelliğin farkına vardıkça daha fazla çamura batıyorum ve daha dibe çökmeye hazır hale geliyorum.
Önemli olan tek an şimdidir. En önemli an şu andır çünkü geçmişe ve geleceğe sözümüz geçmez. İnsana en gerekli olan kişi ise onun yanında olan kişidir. Çünkü kimin kime ihtiyacı olacağı hiçbir zaman bilinmez. İnsanın en önemli uğraşı ise o an yanındaki kişiye yapacağı iyiliktir. Çünkü , insanının yeryüzüne gönderiliş amacı budur.