Kitabın kişisel gelişim kitabı olduğunu düşünmüyorum, daha çok Yazarın günlüğü gibi olmuş. Çok fazla tekrar ediyor. Hatta o kadar fazla tekrara düşmüş ki bazen aynı yerleri mi okuyorum diye sorguladım kendimi. Evet, bazı değindiği konular güzel lakin çok kısa ve eksik değinmiş. Ama yaşadığı hayal kırıklıklarını anlatması kitabın yarısını almış ne hikmetse..! Altını çizdiğim 3-5 cümle var, onlarda başka yazarlardan yapılan alıntılar..:D Kitap sadece 160 sayfa olmasına rağmen okurken çok sıkıldım. Çünkü sürekli aynı şeyi okuyormuşum gibi hissettim. Kitaptan anladığım şeyler özetle;
Asıl değeri karşımızdaki kişiye değil, kendimize vermeliyiz.
Değmeyen insanlar için çaba sarf etmemeliyiz.
Yazarımız çok acı çekmiş, artık kimseyi değil sadece kendini sevecekmiş.
Miraç Abi'nin karşısına çıkan herkes onu baya baya kullanmış...
Diyeceklerim bu kadar.. Okuduğunuz için teşekkürler..