Bilinmeyenle yüzleşmektense -evimize, eşyalarımıza, ailemize, karakterimize , işimize, bilgimize, ünümüze, yalnızlığımıza, tanrılarımıza, hayata küskün varlığımızın dar şablonuna- uyarak kendi içinde dönüp duran o küçük şeye tutunmayı tercih ederiz.
İnsan bir ormanda kaybolunca ne yapar? Durur, değil mi? Durur ve etrafına bakınır. O yüzden yapılacak ilk şey, iç dünyanızda tamamen durmanızdır. İç dünyanızda, yani psikolojik bakımdan tamamen durduğunuz zaman, zihniniz çok huzurlu, çok net olur.