âsude firdevs
@asudefirdevs
ruhsal politikamın şiirsel izdüşümü
"özlem, her zaman bir kişiye değil,
bazen bir hisse,
bazen tamamlanmamış bir ihtimale,
bazen de içimizdeki bir versiyona yönelir.
insan, hiç tanımadığı birini değil;
o kişide kendine dair bir umudu özler."
bir şafak uğruna batırdığım mısralardan,
daha çetin karanlıklar devşirdim.
isle, kirle, zehirle dövüşüp
pür-i pakta yenildim.
âsude firdevs
âsude firdevsşairin aşkı, şiirdir.
şiire bahis olan tüm suretler,
gövdesini imgesiyle katleder.
gömdüğüm koca koca gölgeler,
gün gelir,
söndürüp ışığını af diler.
âsude firdevs
âsude firdevsdaldığın bulutlardan rahmetinle ak bana.
yut tozunu, yum gözünü;
âb-ı hayat ol, yağ kurağıma.
yıkanıyorum toprağında,
mütemadiyen kazdığım mezarların.
arınıyorum bekâsında,
gayri muayyen nihayetgâhımın.
niyazımda kan tadı,
nidam ki katlimin zanlısı,
közünü harlayıp bağrımın
soluyorum yanık tınısını.
tütüyor hûzûnaverlerim,
taşıyamıyorum kanatlarımı.
taşıyorum, kavlatıp yaramı.
üflüyorum münzevi kızıllığımı,
dilimde mey-i lâl harabı.
içiyorum hudutlarından vahamı,
her demde meyl-i sahra serabı.
âsude firdevs
âsude firdevs