kişi kendisini kelimelerin temelini görmeye mecbur kılmak mı istemektedir? orada hiçbir şey görülmez; yayılmacı ve bereketli ruhtan kopuk olduğu için, her kelime boş ve geçersizdir. zekânın gücü onların üzerine bir ışık tutmaya, onları parlatmaya ve göz alıcı hâle getirmeye çalışır; bu güç sistem mertebesine yükseltildiğinde kültür adını alır
- arka planında yokluk bulunan bir havai fişek gösterisi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
ebedi akışın dönemecinde bir fani
görüyor fakat izanı müphem
gönlünde sis göğünün hiddeti
ezgisi esrikliğinde bir dem
bulanıyor suyunun çehresi
ihtiyatlı bir itimat besliyor hasretine
şafağın izinde nizam bekliyor bu hengameyi
şavkında yitip giden âsudeliği.
"ben" demenin sorumluluğunu sadece şair üstlenir; sadece o, kendi adına konuşur; sadece onun buna hakkı vardır. şiir, içine kehanet ya da doktrin sızdırdığı zaman soysuzlaşır: misyon, ezgiyi soluksuz bırakır, fikir uçuşa köstek olur.