edânur
@asudeyim
makul insan.
195 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Hidayetiyle bizi bu nimete kavuşturan Allah'a hamd olsun! "Allah bizi doğru yola iletmeseydi kendiliğimizden doğru yolu bulacak değildik." 1 A'râf, 43
''Bilinmelidir ki, yaratılmış olan
"Söz ola kese savaşı
Söz ola kestire başı
Söz ola ağulu aşı
Bal ile yağ ede bir söz." diyor bizim Yunus.
Dil belası; günümüze uyarlamam gerekirse "klavye belası". Küfürler, nahoş sözler dillerde öyle köklendi ki güzel konuşmak tuhaf karşılanır oldu. Özellikle sosyal medyada şahit olduğumuz ama malesef artık sokakta yürürken bile kulağımıza değen sözleri gayet doğalmış gibi küfürlerle bitirmek bir tür 'moda' haline gelmiş durumda, hatta daha da vahim olan bu durumun yeni yetişen gençlere cazip gösterilmesi... (Rabbim sonumuzu hayr etsin)
Artık insanlar öyle çok konuşuyor ki, sözün bir hükmü kalmadı. Ucunun nerelere gideceği düşünülmeden edilen kelâmlar insanı bin türlü hale sevk eder. Bu kitapta da dilin başa getirdiği yirmi tür bela anlatılıyor. Bu belalar hakkında ayetler, hadisler ve bir çok alimin sözleri örnek verilerek açıklanmış. Bu harika eserin yazdırıldığı İmam Gazali'den (k.s)Allah razı olsun. Mutlaka herkesin okuması gerekiyor bu eseri diye bir defa da ben söylemiş olayım.
Son bir Hadis-i Şerif ile kelâmıma son vereyim,
"susan kurtulmuştur"
"feyizler saçan, gözleri açan, sırları keşfeden, örtüleri kaldıran Allah'a hamdolsun. Nurların nuru, iyilerin efendisi Allah'ın sevgilisi, Gaffar'ın müjdecisi, Kahhar'ın uyarıcısı, küffarı söküp
Bizi eğlenceden eğlenceye sürükleyen, renkli ışıklarıyla ve müzikleriyle oyalayan lunaparkın - dünyanın- ihtişamlı atmosferinde yitirilen zamanı, son satırlarında daralan ruhumla okudum. Kitap bitince dakikalarca duvarı izlediğimi fark ediyorum ve şimdi yazılacak çok şey varken sadece okumanızı tavsiye etmekle yetinmek istiyorum.
Bu kitabı daha önce de okumaya başlamış ama devamını getirmemişim, ilk sayfalarına aşina olunca hatırladım. Ve okurken demek ki her kitap kendi zamanını bekler diye düşünmeye başladım. Derken kitap beni kısa kısa günlük yaşamdan kesitlerle içine aldı. Ara ara okurum diye başladığım kitabı tek seferde bitirdiğim için biraz da üzülüyorum.
Tenekeci kitaptaki denemelerinde sanki dünyaya benim baktığım gibi bakıyordu. Bu sebepten olsa gerek, okurken hayatım gözlerimden süzüldü ve beni kitaba öyle bağladı ki, bitirmeden bırakamadım.
Aslında bunlardan ziyade kitabın içeriğine dair bir şeyler yazmak istiyordum ama aklımdan geçenleri ifade edebilecek kıvama henüz gelmedim,
Diyecektim, demedim.
