Kısa bir zaman sonra aile albümümde yer alan eski fotoğraflardaki kişilerin kim olduğunu bilemeyeceğim, bu dünya üzerinde şöyle sorabileceğim kimse de kalmamış olacak "Peki, sen hatırlıyor musun?
Hatırlama işini yalnız yapmaya mahkûmum.
İngilizler yalnızlıktan söz ederken iki farklı sözcük kullanıyorlar:
Loneliness, "kişinin kendi seçimi olmadığı halde yalnız olması"
Solitude, "kişinin kendi seçiminin sonucu olarak yalnız olması".
Fransızcada iyi ya da kötü her iki duruma da işaret etmek için tek bir sözcük kullanılıyor, iki tane olmasına gerek de yok zaten, insanların yüzünden hangisi olduğu okunuyor.
Bana iltifat eden kimse yok artık. "Saçların güzel olmuş" diyen kimse yok. "Yeni gözlüklerin çok yakışmış" diyen kimse yok. Kimse artık beni mutlu etmeye çalışmıyor, Kuzeyli annem dışında...